goddomme mense mense lief
wat raast'r allemaal
nu
asof'r niks meer
niks méér raze kan
van kop tot teen
door merg en been
me vlees
me bloed
ik geloof me ziel ook
oh hoe'et allemaal
in'n soort van kolkende golve
tsunamiiiiiiii's
alles onderuit uit me
en toch blijf'k staan
ik voel geen slepe meer
geen sleure
ik voel geen flarde
maar weet me in windels
strak gebonde
kijk om me heen en zie
niks
maar voel adem
adem heet as diepgetrokke peuk
adem die'k brande voel
oh mense mense lief
'et raast'et vlamt en brandt
geurt door me heen
'et kan nie anders of
ik moet geschroeid
en dan opeens
ik geloof
ik geloof diep
in alles wat'k tot nu toe
nooit heb geloofd
in strome door me alles
ik zou wel vader kunne
grootvader
de uitverkore echtgenoot
de gezalfde schoonzoon
lieveling van alle moeders
leuke opa
én uitstekend in bed my god
'n lekker stuk voor alle moeders
alle moeders
alle
zeg maar alle vrouwe
nee ze hoeve zelfs geen kind
ik wil beproeve
en zo dan veredeld
geschrift
geboekstaafd
in de anale
ik geloof ik zei'et al
en ie kwam
as'n klap op de vuurpijl
as geroepe zelfs
dat ie'et ruikt van mijlenver
'n roeping moet'et klinke
'n roeping
en ie kwam
ik zag'em toen'k keek
'et moet ze adem zijn geweest
die'k voelde
ie kwam en sprak
noem'et wijze woorde
noem'et gewoon woorde
'et konde ook klanke zijn geweest
whatever
alles stroomt door me heen
wat zal'n wijsheid
wat zal'n woord
'n klank
meer of minder
dat'et gutst
en ie lei (wat'n mooi woord toch lei)
ie lei ze hand op me hoofd
en alle koorts stroomde naar bove
tot tege me schedelpan
en trok weg
'et moet stoom geweest
hete witte stoom
rook
waar moet ie dat van kenne
waar moet ik lieve mense mense lief
en jullie dan
dat ook dat nog over de mensheid heen
zou paard zou ik zou ik de nieuwe paus
en is'r dan nog plaats
oh lieve mense mense lief
ik geloof diep in alles
wat'k tot nu tot daarnet nie heb geloofd
ik ben bereid me in arme te gooie
me aan voete te werpe
ik ben bereid tot alles en me ziel
ie lei nogmaals ze hand op me hoofd
en ik trok helemaal wit
althans zo voelde dat
dat'k helemaal wit wegtrok
ik stamelde wat
'et ware woorde voorwaar
'n leve in de oogschouw
'n beschouwing
en niks was mooi
en ie nam me bij de hand
troonde me mee
tot aan de afgrond
en daar
dààr benede was alles prachtig
hele levens en ik'n beetje
hele levens afgedaan as geslaagd
en ik'n beetje
maar je moet nie springe zei ie
en ie lei nogmaals
die hand
ik voelde me verlicht
en keek op
zag geen oge zag geen neus geen mond
zag niks dan licht
en ie sprak
daar waar je ziet
is alles nog'et mooist
ik keek naar'em
zoveel licht zo mooi
dat moet'em geweest zijn
de messias zelf
in levende lijve
maar'em zag'k nie meer
ik voelde me voete één worde met de bodem
zag geen teen die nog nagel
ik zag me wortele zoas'n jong plantje
en wist me opeens'n toekomst toebedeeld
ik moet toen zijn neergezege
en heb me oge pas geopend
nu
nu ik geloof
en alles opnieuw gutst
stroomt
knalt
en lieve mense mense lief
dat'et allemaal door me heen
ràààààst
en ik me weet
en meer nog
dat'k sterker zal
bij leve en welzijn
dat'k goddomme zal
ongemeen vruchtbaar
en geen plekje ongemoeid
(c) luk paard
zou ik nog om wat in'et leve
van jij en hoe ik
as'n soort tweede kans
'n vader op me beurt
dat'k je koestere kan
in de geest van
hoe onnavolgbaar ook
dat'k jou
jouw vader'n held
en ik
om toch nog iets
'n nobel streve
dat'k je as'n vader zou
hoe je nog meer tot parel
'n koninginnetje
'n fee
en dat je bloeie mag
as duizend bloeme
en dat ik je dan
as'n warmte teder
dat je't wete zou
en voele
en dat we lache kunne naar elkaar
zomaar wete dat'et goed doet
maar wat kan'k nog
nu de ziekte slaat
moet'k nu dwepe
met me drome
en kun je zien
in me rooddoorlope oge
dat de trane mene
wat'k zeg
(c) luk paard
haal je dan alles door je heen
van je reet te beginne langs je kut
tot door je strot
aan'n draadje
en alles wat op de weg komt
haakt'r aan
vieze troep in propjes
dat'et soms hard is om
brake
spuge
en spreek je dan nog
van lekker schat
en wat de pot schaft
dat'et zo'n soppe is
slijme slamme slemme
kutboeltje zei je ook en nog
gefundenes fressen voor'n gore
klootzak
en dat'et lekker bekt
slemmedam
(c) luk paard
zou jij dan op'n podium
je bek toch opentrekke
asof je zou gaan heerse
de woorde gewikt en gewoge
omgedraaid
zeve maal
zeve
in die vuile mond
tusse de snaarfijne lippe
omdat'et overdacht zou
jij de man van de stijl
'et doorwrochte
dat niemand twijfele kan
dat je geen vuilbek
onverdacht
of zou je
voor'n puntje meer dan wel
wat kunstjes boekenwijsheid
langs je neus weg
terwijl je bijna in de broek
omdat je nu eenmaal
omdat je
wat de fok dan
dat je lekt
misschien
maar dat je alles weet
dat je alles wel al weet
thuis in je uitgevrete sofa
waar je schittert
en je geen mens'n blik
geen man
geen vrouw
niks blik
oge toe
en lekke
zeker
wat de fok slamman
en noem'et uit de kunst
(c) luk paard
zou'et je wat kunne
dat ze je onbenoemd
geen dichter
vooral geen dichter
please
dat staat gelijk aan
doods
dood
en alleen helde zijn nooit dood
voor zover ik me kan herinnere
nee noem me nie
ik poog slechts wat schrijve
asof'k god zou wille
nee asof'k god
de wereld haal'k naar me toe
uit liefde en uit haat
en al wat me nie zint
verwerp ik
'et is toch maar schrijve
wat'k doe
dat ze me onbenoemd
geen dichter
ik wil enkel een van de vele
'n god in de godenwereld
'n mens onder de mense
'n stukje niets in'et niets
zo ben'k van overal
maar nog'et meeste
van deze wereld
zo zie ik mezelf
genoemd
en dat and're maar strijde
voor de eer
de roem
desnoods'n vaderland
ze zulle dood gaan
net as ik
asof'et wat zou kunne
(c) luk paard
ach'et leve gaat zo
'et leve gaat zo verder ook
en claus is geen god
ie wou nie van'n god
ie trapte kerkjes en kapelletjes in
tot puin trapte ie vakkundig
en ik vind'em een schrijver die gewaardeerd moet
ja die ik groots vind omdat ie is
wie ie is
'n schrijver uit de rebellie
tot aan ze dood bleef ie
euthanasie zei ie
en ie deed
maar'et leve gaat voort
en we schrijve
jij en jij en jij en ik
nee we zijn geen claus
we kunne enkel de geest wat drage
ik weet me gerust
hoe vermetel ook
en ik schreef aan saskia
-------
(notes to s dc, schrijfster naar me zin)
oh ik hoorde je op de radio
over claus en de dood
claus de god rebel whatever
en nee late we nie
ik schreef wat voor claus
(zie me blog)
omdat ie toch wel wat heeft neergezet
as schrijver en tegendraads
my god saskia ik was punk en rebels
maar claus is ook
nog steeds verwed'k me hoofd
euthanasie zei ie
en ie deed
nou ja moet je es probere te doen
lijdend aan alz alz alzheimer toch
dat ze't je zoude toestaan
ach ie mag'n standbeeld
in steen zo'n blauwe
of in brons
voor me part in goud hoor
en tja ik weet ook wel
claus schreef machtige dinge
maar ook wel es anders
haha
wie nie trouwens
zou jij durve
elke letter elk woord elke zin
elk boek dezelfde kracht
oh dan ben je heilig hoor
ik gun'et je en dan noem'k je
me godinnetje
toch
maar'et klopt
we moete nie aan de knieval
de aanbidding de verheerlijking
of wat dan ook
nee we gaan nie spreke
van'et zwarte gat
'et zwarte
'et niks na claus
my god nee saskia
d'r is geen zwart
taal is leve
en d'r wordt geleefd en geschreve
de wacht is paraat
'et leve gekleurd
d'r is geen zwart
tenzij dan wat we ons wense
ach wil'k maar zegge
je bent'n kanjer
en claus is dood
leve claus
maar d'r is geen zwart
zolang we kleure
nou ja ik schrijf maar wat
omdat ik'em toch wil ere
met respekt
en toch ook weet
we moge nie in'et gat
geen zwart
nee we schrijve'n feest
feest!!
hou je beregoed kanjer!!!
ik lust je
groetjes, luk
opnieuw'n held die
weeral'n leve voorbij
voorgoed
oh hoe belgie in verdriet
vlaand'renland
claus'land
hoe ie de letters schreef
de woorde
oh belgie tot verdriet
en nu
'n leve opgeschreve
uitgeschreve
nu uitgeveegd
78 werd ie
zelfbeslote
vastbeslote
euthanasie
ie vroeg en deed
zo gaan ook helde
'et laatste woord gezegd
geschreve
de levenspen in eige hand
de streep getrokke
point final
claus is dood
leve claus
(c) luk paard