ik doe verwoede poginge hoor
om ze te snappe
de manne en vrouwe van de taal
want zo gaan ze door'et leve toch
de schrijvers met allooi
en stapels boeke
subsidies en'n gage
maar waar zijn ze tusse de gewone mense
de mens van jij en ik de kroeg de straat
ze drave zelde op waar leve heerst
maar declamere liever
wauwelend schoorvoetend zelfs
voor'et selecte clubje kenners
in een of and're beslote zaal
ik poog ze te begrijpe
maar waar zijn ze tusse de gewone mense
hoe spreke ze en wat dan met danse
hoe verbijte ze trane
hoe proeste ze
ik zie ze nie en hoor'en nie
ze hebbe't altijd veel te druk
my god wat'n hels bestaan
ik poog ze te begrijpe hoor
maar waar zijn ze tusse de gewone mense
nou ja bekijk nou'n vinkenoog'n deelder
en diana ozon
ik keek naar'en ze stonde strak
en briesend stampvoetend op de bühne
ze sprake wild en heftig en trapte
heilige huisjes in
ze leefde en dede taal bruise
horte stote en botse
klinke!
ik weet ze nog van toen
keek naar'en op as naar echte helde
maar ze schrijve nie langer uit'et leve
en doen nog slechts wat op verzoek
gewikt en gewoge
tweemaal ronddraaiend op de tong
en dan pas uit de pen
ze slaan d'r boeke op na
en hale grote name aan
citaat citere dixit ze schrijve
maar waar zijn ze tusse de gewone mense
luk paard
toelichting: nou ja ik kan'et me nie inbeelde hoor dat je as gebore schrijver...ach die opdrachtjes en zo dat is'et vervelende toch aan die zaak...maar elke dag wat schrijve...gedachte regeltjes powetisch hersenspinsels of whatever...waar zijn ze de schrijvers om den brode...ik zie ze nie tusse de gewone mense ( notes luk paard )
ik ken geen sentiment
breek straks af
wat'k in dage heb opgebouwd
bloed zweet en trane
'et is me deel
ik kan en doe helemaal
asof'r niks anders is
op deze wereld
maar evengoed kan'k vergete
asof niks ooit is geweest
zet'k geen voet meer waar'k thuis was
dans nie langer me favoriete pasjes
speel nie meer dàt lied
ik ken geen sentiment
'et is me grootste zonde
ik kan liefhebbe en trouw zijn
(as'n hond)
maar bezwijk zo plots
voor'n stel nieuwe bene
kan je late danse en verere
en wat later late wene
voor'et hart dat'k van je brak
ik heb geen sentiment
'et is me grootste zonde
ik leef in leugens en drome
denk de wereld om me heen
ik ben'et mannetje waarrond alles draait
wil in the spotlights wil op hande
schrijve met'n drive zoas niemand
daar voor deed
ik wil je aan me lippe
en dat je me naam's nachts schrijft
prevelt en roept desnoods
ik wil jouw held zijn
maar ken geen sentiment
'et is me grootste zonde
luk paard
deel me in vingers en hande
arme borste buike
bene voete en tene
in sterke schouders
deel me in hoofde
deel me in je liefde
as puzzelstukke om te koestere
deel me liefde as'n spel
stel me same en win
deel keer op keer opnieuw
maak me met jouw liefde
altijd sterker tot van jou
luk paard
soms trek ik van leer
wil'n hak zette
'n dreun voor'un kop
linkse hook aan de gevestige orde
omdat ze opnieuw wat wakker zoude
zie je ze beruste op'un suksesjes
en de vriendjes in de ivore tore
de ons kent ons club
enzoverder
terwijl ze juist zoude moete rechtvere
adem neme en geve
desnoods de straat op tijdens de nacht
de dag na nachte
zo uit'et leve schrijve
en geen dode taal ergens vanop de zolder
met'n goedkope fles wijn bij zich
en nee ik vaar nie uit tege mense met bundels
vele dichters hebbe ook al een en ander
op'un actief
en dat siert ze
zij die ook gewoon mens
mens van en door'et gevoel
dat is leve
zo schrijf je leve in de taal
schrijf je de taal tot leve
my god ik gun ze alles
van harte
maar ik heb'et tege...
de grijze knarre
in leeftijd nie bijzonder hoor
dat grijze
maar in de hoofde
dat ze verstard zijn
wereldvreemd
en zich nog slechts kunne uitdrukke
in taal die slechts taal is
en verder niks
geen leve geen gevoel
alleen'n beeld dat stilstaat
nou ja'et is as fotootje kijke toch
en allang achterhaald
vandaag heb je digitale camera's
die je bij de zaak betrekke asof je zelf...
ach dode taal
dàt fotootje hoef'k nie
ik wil de dynamiek van de taal
zodat ze slepe kan en sleure
scheure en beuke
ik wil de stilettohak
en met'n dreun!
luk paard
ze zijn altijd zo weinig spraakzaam
asof ze dàt status...
de ongereptheid
onaanraakbaar
effe de neus ophale voor wat anders is
nie bij'et klubje hoort weet je wel
en dat ze stellig nie bezoedeld moge rake
my god
en dan kom'k op de proppe
ik ben'et mannetje
van niks vervaart
en dat'k hou van beentje lichte
die sfeer
en effe pardoes op'un neus
'n linkse hoek
link hoor
hebbe ze nie van terug
en tevens zo weinig tege in te brenge
nou ja ze zijn nie gewend om...
in de ivore tore gebeurt zo weinig
en de kere dat ze afdale
al die mense die zich
as'n soort beschermengele om'en heen
net'n zwerm bije as slaafjes rond de koningin
nou as je't mij vraagt
linke zaak hoor
luk paard
my god ja ook ik
ik ben geschokt door'et nieuws
en herinner me turks fruit en zo
ja ik was zo nieuwsgierig hoe die film...
'et boek had'k ook al geleze
en dan de film...
nou ja dat'et mooi was
nee geen porno maar pure seks
zo mooi as'et mooi zijn kan
echt wel
en inderdaad wolkers de man
ja die man had wat te vertelle
kon kunst make uit de body gepuurd
zo eerlijk bedoel'k
net as herman
straight from the soul
zo schreef ie en zo maakte ie kunst
jan wolkers
ie was'n grote hoor
ie zal'n grote blijve
en ja
net as herman en hazes en van gogh is wolkers ook iemand die geschiedenis schreef
en zo zal'et blijve
zo zal ie altijd verder in vele hoofde en harte
en daarom had ik'em dus graag
helaas is ie van de wereld af nu
helaas
zoas'et gaat in dit leve
maar we zulle'm ere
net zoas'et past voor'n fenomeen
groetjes, luk
nou altijd die hare netjes in de plooi
mooie kleding sjieke schoene
en altijd met twee woorde...
nou ja dat ie de toekomst voor zich had
alles wat ie deed...
en ie hoefde maar te glimlache
kon je zo voor smelte hoor
ach'et is beginne verkeerd gaan
toen ie begon te schrijve
en in de muziek ging
ie wou artistiek weet je wel
zo zei ie dat
moeder ik ga in de kunst
en dan die rare vriende
altijd in louche clubs
en die meisjes
hoe die achter'em aan holde
ze brachte ze hoofd...
ach dat kon'k nog allemaal begrijpe
van die meide en zo
maar die rare vriende...
ze zeide dat ze aan de dope ware
en verder niks uitvrate
ja muziek spele en powezie schrijve
asof ze daarmee...
ach had ie maar gewone jonge gebleve
as kind was ie zo voorbeeldig
maar nee d'r hielp geen lieve moedere aan
zelfs'n klap voor ze kop van vader...
ach'et is zonde
maar je zit'r toch maar mee
luk paard