de schreeuw van vele mense

11 sep 2007, 12:47



ik schreeuw
huil
dans en lach
spring met vreugdekrete rond de tafel
zwaai met arme hande in'et rond
dans en kus hang rond halze
en aan schouders trap op tene
sla schedels in de prak desnoods
doe wat and're nie late kunne
doe zelf en kijk nie om
schrijf me van de waarheid
de leuge
de zonde
en de pret

schrijf me door alles heen
schrijf krasse op de ziel
beuk!

ik kan de stormram zijn doorheen de harte
'et doekje zijn voor'et bloede

de naald die prikt
vergif of zaligheid
zaai lente oogst zomer
zaai dood en verderf
oogst nie wat'k gezaaid heb soms
kan zalig
of monsterlijk
soft and gentle
of beenhard
dat alles kraakt

alle wervels
weke dele

maar ik ben de poweet
can sing the blues
dans rock'n roll
doe pose

ik ben doordronge
dring door
wil van alles en nog meer
wil niks
spring me slechts uit'et leve
met me woorde as'n valscherm
en de schreeuw van vele mense




luk paard

zo powezie zo paard ( en vice versa )

10 sep 2007, 17:35


'et is me ziel me hoofd
me vlees en bloed
'et is me kind

zo uit me gewronge
asof'et door de nauwste kut gebore moest
zo intensief
hard en met plekke zacht

dàt tikkeltje
dat ietsepietsie anders
dat wat flarderige...lossige
ietwat nozemerige
dàt kenmerkende voor paard
it's me

en zelfs me adem blaast
draagt'et leve
ik zuig en snuif
(zo heb'k me powezie)


luk paard

de onverbiddelijke zoemer

9 sep 2007, 14:57




de lente in de lucht
bijna de zomer binne handbereik
zo klinkt'et vandaag door me heen
my god en ik ga drome
wil'n zuchtje lucht onder je rokje zijn
nabij je vrouwelijkste pracht
langsheen je navel
onder je oksels desnoods
zachtjes koelte
as'n streling
whatever

en dan'et park in
oh hoe fleurig moet je
in gedachte
muziekje
beelde van fladderende vlinders
kwetterende vogels
'n liedesnestje
zo drome'n beetje
dagdrome
en dan die hommel
ik hoor'em
zie'em
voel'em bijna zo pluizig

en dan gaat me hoofd op hol
oh hoe zou'k je wille hommele
ik in mooi geel en zwart
en'n beetje wit
ik zou je
zachtjes om je ore
effe de hare rake
je wang
neus
lippe
my god'k zou zacht
en jij dan

en dan zou'k stilletjes over je arme
op je bene
oh hoe zou'k zoeme
soft and gentle

die droom
van hoe'et nog zomere zal
en alles zwoel en plakkerig
de bloeme machtig mooi

en dan jij en ik
op'n bankje
de lucht met schaapjeswolke
alle geure fris
en ik de onverbiddelijke zoemer
zoem zoem zoem
zoemzoemzoem
ZOEN




luk paard

moeder

7 sep 2007, 15:28


'et zijn nie alleen de dode makkers
natuurlijk betreure we die
dat zijn krasse op onze ziel
onze vriende door dik en dun
tot in de dood

maar'et is meer waar we doorheen moete
dag na dag de waanzin
de achterdocht bij elke ontmoeting
elke seconde beducht op'n confrontatie
de angst

de angst voor weer'n knal
'n knal en al'et gehuil
flarde mense vreemde makkers
kindere vrouwe
bloed

bloed aan hen de vijand
bloed aan ons
misschien aan mij

ik straks
morge
misschien nu

en altijd de vraag waarom
zo ver van huis
en doen we goed
of doen we juist slecht

voor wie
waarom
al dat bloed

ik hou van jou
maar daar kan'k hier nie aan denke
hier is'et overleve
met'n stene hart
stale zenuwe

hier is'et de gekte mama
en elke dag'n beetje minder mens



luk paard

Toelichting:
uittreksel uit'n briefje van'n soldaat in the war on terrorism

ik blijf alleen

6 sep 2007, 15:07


ik zie'n naam
as fluistering
veelkleurig lint van sterretjes

ze vulle me hoofd
jouw naam
doorloopt me oge

ooit schitterde ik
nu is alles bloeddoorlope
zijn gedachte as rafels
zijn drome geen drome meer
is écht zo kut

ze zwaaie schimme links
wat rechts
in zwoelrood tot vlekke
asof alles weggewuifd kan

'n ster hakt op me in
ik roep
houvast
hou me vast
hou vast

vlekke worde vege
vege vlekke weg
tergend traag
ik voel me spreke
tege mure op

'n lint omzwachteld me
één lint
jouw naam is weg
geen flard blijft achter
geen ster meer
geen schittering

houvast
hou me
hou me vast
hou vast

ik schreeuw me uit
jouw naam
versmacht
ik blijf alleen
in stukke

en wat je fluistert
wordt gesmoord
in de leegte om me heen

geen naam
geen schittering
maar zwart zo zwartgeblakerd



luk paard

let's do a shoot

5 sep 2007, 13:56


ik zie je stappe op hakke
hooggebeend ben je
fier
schouders achteruit
rug recht

klikklakklikklakklikklakklikklak

my god ik zie hoe je de ore spitst
en tuurt
it's me honey
and i can sing the blues
roep'k je toe

jij gooit wat ballast af
wordt lichter nog
gaat zweve

zucht

ik inhaleer en haal je naar me toe
oh hoe smaak je na al die tijd
zo zoetig mooi as'n rijpe vrucht
c'mon let's do a shoot
from the hip the tip top to bottom

met onze oge same toe


luk paard


Toelichting:
dedicated to the model!
( and you and you and me )

my god en krijg'k dan zodadelijk

4 sep 2007, 14:54


de gestapo aan me voordeur
en achterdeur
op me dak
wherever

nou ja dat'k ook zo kan hoor
weg met de romantiek
'et mooie en lieve
de rock'n roll the blues
goddomme ik wil monsterlijk

vandaag wil'k gehaat worde
verfoeid worde vervolgd
en verbanne naar verre vreemde oorde
waar geen ontsnappe meer mogelijk is

vandaag wil'k uitgespuugd
vertrappeld worde
uitgestote door ied'reen op deze wereld

nou ja dat ook dat uit'et leve is
uit de drome de wense
de fantasie
de fictie

oh hoe vermetel ben'k nu
ik zal nie langer meer geliefd zijn
en ik wil'et zo

nee na deze woorde moet'k verschopt
verstote
gemede as de pest

wil'k maar zegge
jij zegt'et en
ik schrijf

en de messias heeft altijd gelijk
in hoedanigheid van mensenbroeder
dat'et moet benadrukt!

ik kniel
voor effe
spring recht
trek aan'n touwtje
de boel ontploft

de messias verkruimelt
ik mag aan de maagde

tè gek!




luk paard


Toelichting:
voor de uitgevertjes ( geintje hoor ze ruike immers duf )

gelukkig

3 sep 2007, 11:57


haal'k de regeltjes powezie
zomaar uit me mouw
of de losse pols
whatever
as'n koud kunstje

ach ik schreef elders al
ze kunne slapend rijk
de kleffe uitgevertjes
my god
dat'et nooit zo gemakkelijk is geweest

al die dichters die...
al dat belang
gewik en geweeg
woordjes schoon en opgeblonke

STRAAL ( zo staat'et ergens geschreve )

poets je schoene trek aan die jas
hang om die das
kauw nie op de woorde
spreek met ( wat goddomme )
wees'n stinkertje

en al de vriendjes
de juiste vriendjes
hapjes hier en daar
drankjes
judaskusse en hiele likke

nou dat ze daar al vanaf zijn
as ze met paard de boer op moete
gelukkig
( staat verder as'n tang op'n varkentje )

ik neem vrede met the wild romance
en koos de kapitein
kijk as we die overeenkomst
ach en de hits vliege de boekenhandels uit
my god nooit eerder was'et zo gemakkelijk

gelukkig
blijf'k de regeltjes powetisch
zo uit me hoed tovere

ik ben voorbestemd

hosanna
oh mama

ik ben de man waar je moeder
je steeds voor waarschuwde
nou die woorde...
wijze woorde
ik hang ze om me hals

nog es zoveel bundels de deur uit
my god zijn ze gek
de kleffige uitgevertjes

they suck!
zulle we maar zegge
nee ik mag gehaat hoor
vertrappeld en vernederd
maar dàt geld in'et laatje
ik gun'et ze

freak out!!!
( hoor je't klinke door die hoofde )

vandaag ben'k begiftigd
met'n grote dosis energie
schrijf boeke zo je wil

en ik kan springe hoor
'n tijgersprong
helemaal opgeplooid
en dan uitgevouwe
( wat'n plaatje toch )
me ruggetje the hell whatever

zou dat geen uitgekiende act zijn
en'n zoveelste hit

pop pop pop pop
pop it!

ik gooi me om
leg me voor'et grijpe

gelukkig

gelukkig keke ze net de and're kant op
zodat ze nie hoeve te doen
asof'un neusje bloedt

ik neurie'n deuntje
blaas wat adem voor me uit

ik schreef net wat goddomme

gelukkig






luk paard

how i like to be romantic ( somehow )

2 sep 2007, 12:21

( dit is voor de nacht deel 2 )



nog effe snel wat woordjes romantiek
net voor'k om wil gaan
languit
de woorde as'n laatste adem
uit me ziel geperst

jij krijgt ze
neem me adem
geef
en ik zal je de nacht doorjage
heftig wild
of je zachtjes vooruit blaze
met'n zuchtje
(a cool breeze)

maar dat je zalig moet
dàt mag benadrukt
daar onder'et dekbed brood
make we ons van de wereld
scheppe we opnieuw jij en ik
in ons eige beeld

ik bied je perspectief
wil je late drome
dat alles mogelijk
en telkens weer

nu wil'k ondergestopt door jou
en'et brooddekje in felle kleure
late we't krachtige golve make
tot wij helemaal uitgedeind
of late we't kabbele
rimpele

en al de centimeters jij
om te schildere
met me hande as penseel
zo gebeeld in me gedachte

nu kan'k rustig
en geef ik me aan me drome





luk paard