tewijl jij alleen maar dacht
aan handje houde
en al de deuntjes door je heen
dat ze spele kon
ik hoorde je roepe
en dat je aan de snare wilde
omdat je opeens je hart wist ligge
terwijl je anders altijd zo koud
dat je bange man wou zijn
omdat je bange man bent
en nooit verder kwam dan
letters in woorde krulle
op geurend papier
terwijl je eigenlijk sprakeloos
altijd maar sprakeloos
nu laat zij hormone giere
'et frele meisje met de grote harp
ze speelde en jij
je kon'et roepe al
en wie zal nu de hel bedwinge
(c) luk paard
omdat'et nie alleen maar schrijve zou
en ik dan kom gelope
nee geen grote zinne
maar losse woordjes
zoveel al
alleen al te vermoede
'et zijn geen hande
die moete geteld
maar al die vingers
ik wil wat knelle
desnoods aan voete
maar hoe jij'et wil
wordt'et bloede
jij schrijft dan wat terug
en zo gaat'et dan
dat jij me roept
terwijl'k hange blijf
in wat letters krulle
(c) luk paard
'et is geen fietse vandaag
de zon schijnt fel prikkelend
me bene en arme
ze slaan'n kluwe
wille drome klappe
jij rijdt toch beter dan de rest
altijd'n kunstje geweest
altijd zo
met hande in de heupe
en je oge altijd kunst
waarom zou je dan
nu de lente zomert
en'et gras weer
of je groen kan ook
jij prinses op'n doekje
met de bille bloot
en de fiets kan ook
tege'n boom of vlak
'et ligge trekke we ons nie aan
we neuke tot we vlekke
© luk paard
'et is lache wanneer de balle
van me lijf geschraapt
en elke ader in vuur
geen velletje nog
dat roept om heelhuids
klooi mar an
want zolang'k me arme zwaai
hoeft'r niks gevreesd
de bure slape toch nooit
ze hebbe mure om te luistere
mij kunne ze gestole
klooi mar an
'et leve kan'n zoetigheid
as je'n mannetje staan kan
soms oeverloos soms lijkt'et op
net dàn kun je't diepst
en alles in'n emmer
zodat van geen ziel meer
nog kan gesproke worde
tot alles opnieuw uitgekotst
'n nieuwe dag
lijkt'n nieuw begin
pas dan
(c) luk paard
(wat regeltjes paard)
hoi doctor metal
thanks voor de invitatie
ik zal'et es bekijke
de plaats lijkt me haalbaar
jij en de kunst ook
dus...
al moet'k mezelf bekijke
des ochtends in de spiegel
effe de toestand onder oge
en dan...
'et knopje in de goede stand
de schouders recht
coole blik
en de stapjessssssss
oh my god doctor
je zou me moete zien gaan man
as'n volbloed op de renbaan
(bij vlage beresterk)
maar soms ben'k genoopt tot slechts hange
as'n vodje
nou ja 'et valt dus te bezien
maar ik laat wel iets wete
trouwens
ben je daar aanwezig dan
en wanneer precies
kwestie van effe...
ach why not
voor nu wens'k je rocking and rollend
de avond door en naar de nacht toe
en dan morge...
fris en monster
monter mag ook natuurlijk
de nieuwe week in
groetjes en rock ze
(nie dood)
(c)luk paard
zou je as nu nie de lente
toch wat zonnestrale
zo uit'n smile
'n dag wat kleuriger
nog geurend naar gistere
en dat er nog lange ure zijn
met zoveel zuurstof in te hale
en dat je wolkjes blaze kan
in drome van hoe je zou
je hoeft slechts wat rond
kijke en graaie
de plooie strijke glad
zo ging'et altijd al
de nacht komt zeker
na'et plukke van de dag
(c) luk paard
zou je me van jij en ik
wat woordjes heen en weer
as nippe aan'n zoete wijn
de monde rood
'n zacht
totdat'et zwelge wordt
van vreemd maar nie omkijke
dat geen lippe nog
maar huid en vlekke
dat alleen nog vlekke
en de ochtend met ons
wordt opgeruimd
(c) luk paard
vergeet me nie wanneer je weer es
in'et kamertje amsterdam
jezelf wegdroomt tusse de kreukels
van zoveel vreemdgelege manne
dat je alleen de vingers laat
en'n beetje van me naam
op je besmeurde lippe
en dat je weet
dat geen een jou kan noeme
zoas ik's ochtends bij de koffie
(c) luk paard
hoe je met de lange bene
gesponne in nylonnet
zo rank en glad
'n jurkje zwart bove de knie
relax
de sofa rood om je body
oh hoe'k me zou
in al'et pluche
dat'k verzinke wil
in al'et zachte
tot ik nog slechts'n vlek
van vocht en geurend
aroma voor jou
en je vrouwelijkste plek
dat jij ook wegzinke mag
in hete drome
tot alles pluche
en rood
met jou één zwart
één rood
'n vlek vol vingers
ik één jou
genot
(c) luk paard