'et kan toch nie ied're dag
dat'et schrijve'n feest is
met gulle lachbuie
lachsalvoos en buike schuddend
asof'et alleen maar lente
met'n klare hemel geen wolkje
en overal vogeltjes die fwieperend pare
oh grote liefde nestjes bouwe
en de bloemetjes die stengele
zo mooi groen en de kelkjes vol
dat ze bloeme in geure van alle kleure
of de glimmertjes in de meisjesnavels
en de jonge moeders met'et kroost
dolgelukkig peis en vree
asof je de lente alleen de lente
en over koetjes kalfjes
nee geen slecht woord geen moord
geen lust of oorlog
zoete koek en bakke troost
helpende hande steunende arme
dragende schouders my god
asof'et lente en alleen maar zo
nahnah 'et kan nie ied're dag
dat'et mooie ook es wordt overwoekerd
'n helse aanval van duivelsheid
vies bloed dat door de adere wordt gejaagd
stront die uit je body druipt
'n kut as'n uitgerokke elastiek
kindere die bomme gooie
vrouwe die messe in de rug plante
met'n ongemene haat as kracht
dat levens weggespoeld worde
door drank en onweersbuie storme
dat leve gesmoord in kelders
dat'et nie altijd lente
en alleen maar lente
maar dat'n kut gewoon kut kan
de liefde haat wordt
dat'r goddomme geen liefde meer is
geen toekomst geen lach
geen hand om te geve of te krijge
dat'et schrijve geen pretje is
as je wil bekore en behage
maar dat je soms door harte moet
door de ziel en snijde
nee'et is nie alle dage lente
dat kan geschreve
soms is'r slechts wat van'et leve
'et leve dat nooit lente kent
(c) luk paard
je kon wat hebbe zei je
hele bakke vol
om door elke porie te zwelge
en dan nog al die slage
tot'et tweemaal breke toe
en met'n houte kop
je hare lage toch altijd
in dezelfde plooi
maar dat hart van steen
dat'et zo moeilijk klieve is
waar vind je nog die held
(c) luk paard
er was teveel ochtend nu
en spijt
ik kon geen dieper meer
nog vaster in'et web
de leugens moeste waarheid eens
nu de nieuwe dag
geen drome meer
maar waarom dan
blijf je wense
terwijl ik
zonder echte woorde
slechts me lippe geef
(c) luk paard
zou zo'et mannetje kunne
zonder touwtje
zonder hande
en alle moeders die kijke
moet ik dan nog
met me beentjes as'n kind
kijk es wat'k kan
of zal'k gaan
stilletjes
geen hande op elkaar
maar de lippe verbete
tot'k bloed
nog vuiler dan de aarde kan
ze zage je toch
maar was je mooier
as je hange blijft
de toekomst aan'n touwtje
verlange verlede
ik kan alles vervlechte
hange was nooit'n kunstje
(c) luk paard
luk paard LIVE IN POLAND (april'97)
in torun at the klub-elana
with the LSD-paard project
(= luk, the zalenskibrothers slavek and darek, dariusz)
doin'it for pieter de cort
guitarplayer from betty goes green (rockband belgium)
who died on cancer 28 august 1994
( we met much times during the night and on concerts and in our local club with the friends)
(wat regeltjes powetisch opgedrage aan de moeder en isolde ( belgies beste drummer) in blijde verwachting zelf )
dat je geduld nie te erg mag op de proef gesteld
isolde en de zwangerschap
dag na dag altijd meer leve
de buik bolrond
de voetjes arme stampend
duwend
heen en weer al
steeds meer klaar voor de grote schreeuw
de vrijheid en'et echte leve in
my god hoe erg moet je trots vera
ik kan je in gedachte zien glundere
en isolde dan
hoe ze zo mooi met de buik poseert
ik vind'et mooi
erg mooi en liefig
en dat je ze koestere mag
met zorge omringe
en zij ook
alles voor'et nieuwe mensje
alle goeds gewenst (ook aan de papa)
maar jullie zijn moeder
dat scheelt
dat is leve geve en drage
en altijd moeder zijn
(c) luk paard
(gewoon wat regeltjes powetisch)
net nu'et vandaag wat minder
de zon verschole
angstig'n beetje voor de wolke
zo is ze weggedoke nu
maar jij
jij blijft me toe strale
de zon uit je lippe je lach
de body
je opgewekt zijn
en zo kleurt de dag alsnog
de lente blijft aanwezig
jij bent
ik zie je lente
(c) luk paard
geef me dan'n glimp
en ik zal je verder bouwe
met hande getrokke in bloed
nooit zal'n liefde meer puur
dan toen
'et beeld van de schreeuw
staal met je huid
en ik die alles poog te plooie
naar'n tijd met volop leve
mocht'et ooit weer
geen staal zo hard
geen spoor dat strepe trekt
'n brekend hart
ik zou geen glimp
jij zou ons leve
mocht'et ooit weer
geen klap zou kome
met de dood
d'r zou alleen maar leve
en wij zoude toekomst doen
(c) luk paard