oh kutgevoel ( kan'k staan )

23 aug 2007, 15:15


beestjes zoeme door me hoofd
en duwe me om
ze groeie me erg te bove
slaan gate waar ik zijn moet
lope met zware voete

ik hoor de trom uit'et niets
ie speelt'n bizar deuntje
maar'k geef geen kik
'et moete zij wel zijn

zij blijve ritmisch roffele
ze doen me wat'et ook is
ze doen me ik wil'et zien
en ook weer nie

kutmugge kolère
dàn weeral aapjes
met van die gekke smoele
rode konte opgezwolle vettig
ze slaan ze slaan me stil
houde me onder sleure me recht
en spele door me heen

ik beeld ze en haal uit zie niks
rood maakt je dood
denk'k dan maar
smack the bitch!

net nu ik schittere wil
kan'k slechts wat draaie
graaie zwaaie
wie kijkt noem'k gek
is gezien rotte bek

oh kut oh snee oh spleet
deelder kan'k nog behappe nu
met wat brood
is brood dood
we draaie rondjes toch
ik ken'et truukje
val dood spring leve

'k denk rood zie slechts wazig
hap naar vliege hak ze in fragmente
spiegel me spiegel me
zou uit mezelf

schreeuw me tege de mure
trek hare los die'r nie zijn
oh kut wat moet'k nog

zal me bloed nog strome
kan'k staan


luk paard


Toelichting:
is er'n verpleegster in de zaal ( breda 24/8 paard live )

kataklop kataklop kataklop kataklop ( sprookje )

22 aug 2007, 15:01


kataklop kataklop kataklop kataklop
kataklop kataklop kataklop kataklop
kataklop kataklop kataklop kataklop
kataklop kataklop kataklop kataklop

wie hoor ik daar
zo laat in de nacht
is'et zo'n spook uit de film
is'et zo'n monster dat nie bestaat
is'et zo'n gevaarlijk beest uit vreemde lande

nee'et is paard
in'n gezapig tempootje
zo door de nacht tot jou
en hier komt'et verhaal

paard is lustig en'n beetje onrustig
zoekende zeg maar
naar liefde en'n beetje meer

ie draaft en draaft en draaft maar door
gaat in galop springt over slote
houdt eventjes halt loopt verder
snuift met brede neusvleugels
('et is'n volbloed )
spitst de ore
kijkt rond en rond
en hinnikt dan luid en lustig

hiieeehhiiiiihhiiiiieeeeeeh

gaat door in volle vaart
zwenkt
stopt plots

daar is de amazone
in'n prachtig wit gewaad
de borste parmantig priemend
my god she's a queen

paards huid trilt effe
alle vezels in ze body spanne zich
de spiere staan strak

en met'n machtige draf
de bene hoog geheve
loopt ie sierlijk
naar de dame in'et wit

ie snuffelt aan'r kleed
ruikt de geur van puur
ie gaat steigere
toont al ze spiere
ze mannelijkheid
en buigt dan gezwind door de bene

ie laat de amazone'm bestijge
en rent vierklauwens weg
terwijl de dame luid gilt
nee nie van angst
maar van genot
omdat ze de hitsige hengst berijdt
dwars doorheen de nacht

'et werd nooit meer dag
en ze leefde nog lang en gelukkig
maar kreeg geen kind're



luk paard


ach gewoon wat gekkigheid maar wel gezwind toch! tevens zo ik zo paard hiihiihiiieeeee!!

de schrijver woont in vele huize

21 aug 2007, 02:16


ik ben toch maar'n schrijver die
met ongebreidelde fantasie
de wereld naar zich toe schrijft

met al de pijn en leed
de liefde en de haat
en al wat mooi en lelijk is
met al'et zachte
en'et harde
met alle drome die bestaan

en of'k nou dàt mes in je rug plant
'et vliegtuig neem en de paus vermoord
de sterre uit de hemel pluk
je kut uitrek tot ze ope knalt
of je aan me schouders druk
je trane droog je'n lach ontlok
je koester en bezing je liefheb
of dat'k je verrot schop

ik ben toch maar'n schrijver
die zich door'et leve sleurt
ze eige wereld schept en draaiend houdt
die schrijft en blijft beklijft
bekoort of uitgestote wordt verband

die leeft van alles wat
en woont in vele huize
van overal is maar nog'et meest
van deze wereld

ik ben toch maar'n schrijver
schrijf slechts woorde van belang
voor zij die aan me woorde
waarheid hechte die geen waarheid is
en nooit meer kunne drome

al brand'k hele dorpe plat
verneuk ik al de meide in de stad
schreeuw moord gooi duizende granate
hang mezelf aan'n haak hang jou
te droge in de wind

zelfs dan nog
ben'k slechts'n schrijver
en koning held of al dan nie
verlicht despoot
redder van de wereld
vernietiger
de rat uit de riole
danser in de musical

jij zegt'et
en'k schrijf je dat ik ben




luk paard

imagination is the poets power ( notes luk paard )

breaking news: paard wordt hiphopper

20 aug 2007, 15:33

" hip hop paardje's rap "


ik schreef wat van de blues
van hoe'k zo graag in'n lijstje
tot hoe'et liefde kan
ja hoe alles kan uitmonde in liefde
oh liefde wat doe je toch met mij
met ons met zowat ied'reen te hier
te daar in onze wereld
maar eerst door alle gekte heen

kikkers werde bijna opgevrete
en dan opgewekt tot prins
hageneze ginge vliege tot hoog
bove den haag tot aan de wolke
nee the hague internationale stad
dat moet gezegd klinkt mooier zo
capitool ik bezong ze es
omwille van'n and're dichter
victor meijer is me vriend
die zong de rock'n roll
same met the brood
net voor de hemelpoort
ging stijge en dale
en keerde terug op aarde
voederde ooievare uit de hand
gooide geen parels voor de zwijne

taramythras die ging loos
en'k schreef ooit dat'r naam klinkt
zoas'k zou wille zegge ik hou van jou
maar dan in'n vreemde taal
thara my thras
i love you
kocham cie of zoiets in'et pools

nou ja en zo ging'et heen en weer
ik las nog ergens van viagra
nee nie te hier te paard
maar ergens anders ook'n luc
maar dan met c

en intermezzo deed ook woorde
naar me hart the blues schreef ie
en gein zo van en voor de liefde
uit'et leve zeker ook
ik schrijf'et zo vaak
top to bottom flesh and bones
hey honey i can sing the blues

en dan me engeltje oh cyper
ik schreef je hoe me drome gaan
zo waar voor waar voorwaar
en ik dan des ochtends afgepeigerd
badend in'et zweet my god
zelfs me monster hing dan slap
nochtans gewoon aan'et vele beuke

maar ze schreef zo mooi
zo van de bluesman en me broze mond
en hoe ze blowt
( die job )
en van die woorde alleen al
ga'k nu om
en om en om
om
om
om
om
om


oooooooooooooooooooooooooooooooooo
mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm
(flatliner)



luk paard


Toelichting:
ach'et is zo'n innercircle-poem maar toch ook behendig en dus door ied'reen te pruime

dat'k drome mag of moet vergete

18 aug 2007, 22:40


hoe vaak moet'k nog
me ziel ontbloot me hart geopend
dat'k me schrijf tot trane toe
dat'k geen dag meer zonder de gedachte
de drome van hoe alles jij zo zalig
zeg me meid en schrijf'et me

schrijf me
schrijf
schrijf
schrijf
schrijf

schrijf!

ik roep'et je in alle toonaarde
schrijf me!

schrijf me hoe je voelt
hoe je me liefhebbe wilt
koestere en verwenne
hoe je aan me lippe wil
en van me proeve

schrijf me hoe je wil
dat'k je wentel en ik ook
tot we geure naar elkaar
tot we
ja tot we helemaal

schrijf me
schrijf
schrijf
schrijf
schrijf

schrijf!

scheld me uit desnoods
zeg hoe je me zou schoppe
hoe je't bloed van onder me nagels wil
zeg me dat je me't liefst van al
nog vertrappele zou
me wilt zien hange
desnoods druipend

wens me verrot
noem me'n gek en ziekelijk
zielig
wens me dood

noem me geen mens
zeg dat'k geen liefde ken
en alleen maar harte breek

schrijf me
schrijf
schrijf
schrijf
schrijf

schrijf!

geef me'n teke van leve
wens me je leve uit
zeg dat je me nooit had wille kenne
noem me monsterlijk
noem me niks

maar schrijf me zodat'k weet
dat'k drome mag
of moet vergete





luk paard

live 24 aug te breda!
( check de tips )

weg van'et leve

17 aug 2007, 23:05


dat'et nie altijd rozengeur
en maneschijn zou zijn
wist ik al van kindsbeen af
toen'k de eerste keer
in gebroke oge keek

hoe onbevange'k ook nog toen
toch voelde ik en me trane rolde
maar iemand fluisterde
en alles zou wel goed kome

zo ging dat toen
en de wereld was opnieuw
'n beetje verder weg
ik mocht nog kind
nog volop van onschuld
en mooie drome
van wat meer leve verstoke

later leerde ik van hoe
van liefde en haat
pijn en leed
van grote mense
zoas ik ook geworde was
met horte en stote al

en alles moest harder
sneller beter vaker
alles moest meer
en grenze werde verlegd
'et mocht zelfs vriendschap koste
of liefde of vertrouwe
en veel te vaak

de wereld draaide en alles van vroeger
bleek slechts'n spel geweest
en verder van geen tel
ik voelde nog steeds
maar was nie meer onbevange
ik wist en deed nu

nu weet ik en voor altijd
ik doe en kijk hoe'et leve gaan kan
loop mee de weg van zovele stappe al
struikel soms en val
sta weer op en wankel nog meer
schop en trap ook en sus me gewete

'et is nie altijd rozengeur en maneschijn
soms spanne we prikkeldraad over pade
grave valkuile voor'n ander
en gaan zelf plat op de bek
bekrasse onze body
en kerve in andermans ziel

de weg van'et leve is zo anders
dan wat as kind werd gedroomd
en de wereld draait maar door
'et is nie anders voor mezelf




luk paard


Toelichting:
zo effe vanuit de ziel...ik overdacht wat leve and i can sing the blues honey ( for you )

ook voor mij ongekende hoogtes

15 aug 2007, 14:45


vandaag sla ik zeve kere zeve kruise
as'n teke aan de wand
met roestvrije nagels
omdat alles langdurig zou

trek ik me zwartglimmend spandexpakje aan
en me crocodile-shoes
de witte met zwarte vege
'n tijgermotief
( raar toch maar zo mooi )
en kruip'k door de gange
de tunnels van me leve
omdat'k toch wat doen moet
en zoeke moet
omdat de zoektocht nooit gedaan mag
en je zelf moet lere mooi zijn
zo gang na gang wat meer van jezelf
en dat je dan kleur geeft
kleur krijgt
en meer mens zou worde
nog meer mens

althans zo schreef ze mij es
ooit heel lang gelede
maar wie is ze weeral
ik hoef geen antwoord op deze vraag

soms zijn'et vuile hole
vol met dikke vette ratte
met roze vlinderstrikjes aan
om wat schijn van schoonheid
en cultuur op te houde
de ratte
de ratte
ze blijve ratte

bwak!

hierover had ze me nooit gesproke
maar wie is ze weeral
nee ik hoef geen antwoord
de tijd verstrijkt immers
veel te snel
althans zo is'et vaak

maar vandaag is'et anders
nu schijnt'r licht en fel
zijn de wande van de gange gepolijst
en is de bodem mooi betegeld
vandaag zie ik'n einde dat ik
nooit voorheen zag
behalve in die drome
waarin ik prins en ongenaakbaar was

nu kruip'k asof ik nooit anders deed
behendig en gezwind
en met'n zalige blik
asof'k nu eindelijk...
eindelijk dàt licht
dat me de algehele wijsheid zou schenke
'et licht der lichte
dat glans geeft aan me bestaan
zo lijkt'et me te zulle zijn

ik kruip verder vele kilometers lang
blijf kruipe blijf kruipe blijf kruipe
my god hoe kan'k kruipe
zo mooi

kruipe

en na zeve ure kruipe
bereik ik de einder
voel me opgelucht
de tocht lijkt voorbij

ik hoef nie langer meer
sta recht en ga stappe
wankel eerst en daarna met vaste tred
ik ga lope
in cirkeltjes tot'k mezelf tege kom

ik schud me de hand
prevel wat lieve woorde
knipoog en spring effe op
stoot af met me linkerbeen
haal diep adem sluit me oge
en stijg naar ook voor mij
ongekende hoogtes




luk paard


Toelichting:
nou ja vandaag 15/8...de paardversie moest geschreve toch

heb'k nog recht van spreke

14 aug 2007, 16:12


hoeveel nog zal'k kunne
doorheen alle pijn
die woordenstroom en drive
dat kicke en behage

soms zacht kabbelend as'n kleine rivier
soms wild en schuimend as'n waterval
soms as'n tsunami dwars door alles
maar zo uit mij top to bottom

hoelang nog as'k weet heb
dat elke keer meer
ook elke keer minder is

maar dat'et me ziel is
ingebakke in me vlees
me bloed
zo ik
en de zin van me bestaan

dat'et de drang is as van'n jonge kerel
op de vooravond van de revolutie
en de nood om telkens de grens wat verder
omdat'k vrijheid wil in doen en late

maar dat zo snel die grens bereikt is
waar'k vroeger handig over kon
nu echter stoppe moet à la manu militari
en d'r verder niks te overzien valt

kan'k dan nu nog met recht van spreke
mag ik nog wat van de kostbare tijd
is schrijve dan geen luxe
en verder van geen tel

maar wat moet'k anders
as in me hoofd de planne broede
nog steeds
de fantasie nog borrelt
de zin om te leve en te worde

ik nog in de wereld hoor
al heb'k slechts de ziekte
as me vriend





luk paard


Toelichting:
my sickness is my only friend ( notes herman brood )

zeg me hoe ik moet schat

13 aug 2007, 00:48


zulle we nog meer
dat ademe snakke wordt
tot bijna sterve
na al die diepte
en'et verzinke in ons eige vocht

dat'r nog wat bodem kleve kan
op zovele plekjes van jij en ik
tot alles opgesmeurd
en dat je knieë geen kniëe meer zijn
maar streepjes vel op vel

en ik geen man meer zal zijn
zoas jij geen vrouw
geen lijf nog te onderscheide
maar toch ik ben
en jij

tot uiteindelijk wij
nog slechts aroma
en geen bot meer heel

zal ik zo dan met jou
en hoe hard zulle we schreeuwe
dat'r nog wat leve mag
zo uit ons gepuurd





luk paard