ik ben ingeschreve voor'et boek
des doods
de thriller voor vele jare
alsmaar door gedachte heen
de woorde van de pijn
doorsnijdend wat voorheen
zo alles mooi liet schijne
de dode zijn al langer geteld
nie alle name reeds geschreve
en'et bloed aan me hande
is van mij
ik zal schrijve hoe'et komt
en dat'r niks hoeft gevreesd
'et zijn slechts lettertjes
van iedere dag na dag
de rug zal blank
en de frontpagina rood
vanbinne zal'et wervele
en ieder zal ze verhaal
zoas ik was
en'et dichtklappe
wens'k me zacht
(c) luk paard
once more in the dark cold night
shwarzkopf hair pointed shoes
sittin'alone dancing the stones
in an empty room
i miss you
wanna get on the street
take a car take a plane
fly as a bird
straight to berlin
sing you a song drink champagne
make you my queen
drive you insane
i wanna get straigt to berlin
be your lover in the wee wee hours
makin'you sweat as a horse
get holy by the shoot of your hips
blow your mind dance into your brains
just wanna get high by the song
in your eyes
i just wanna get straight
into berlin
the room the drinks the love i'll show
and everything more is never enough
i wanna get out on the street
take a car take a plane
i wanna get just to berlin
straight in your room
(c) luk paard
(notes dedicated to helga, de foto kunne jullie d'r zelf wel bij denke toch)
hoi helga
nou ja tijdens zo'n herfstnacht
in de lente
draaf'k wat in'et wilde weg rond
as'n blind paard zeg maar
desnoods dwaal'k de woestijn in
of de woestenij
maar gelukkig voor me
kom'k hier te helgas place
space to be
en ik kijk fotoos mooie fotoos
en zou bij elke wat kunne schrijve
maar ja dan zou je me allicht gek verklare
of nog gekker haha
doch bij deze ben'k genoopt
tot effe halt op de plaats
ja'et is geen keuze
you just make me stop and stare
sjonge hoe machtig deze foto
nostalgisch zelfs
asof ie de uit jare is waarin ik nog nie bestond
en dat bedoel'k nie slecht
verre van
ik snuif'n sfeer hier
die aangenaam voelt
al ken'k de periode dus nie
is'et dertig veertig vijftig
ik heb geen besef
maar hier gutst'n sfeertje uit
'n gevoel
dat me goed laat voele
and i just don't know why
knap
zo'n beeld van...kleding uit grootmoeders kast
met'n geur van die tijd nog aan
'n aangename geur weliswaar
en dan zo'n medaillon
mooi vind'k dat
rond je fijne puur vrouwelijke hals
en dan je hare
my god ik wens me in die tijd
mochte alle vrouwe dan zo
tja dan zou'k om de haverklap verliefd geworde zijn
en dan zijn'r nog de oge
klaar en zo verstandig
ja en de fijne lippe
in'n lieve minzame glimlach
nou je hebt me om
toen zou je
en nu
jij bent van nu
deze tijd
en toch ga je terug
gooi je me daarheen waar'k nooit was
en ik zeg je
je bent'n knappe vrouw
heel mooi machtig
zo zwart wit
ja deze is zoveel machtiger
zoveel meer gevoel en sfeer
dan mocht ie in kleur
nou ja ik kan wel oeverloos
zoveel schrijve
zoveel woordjes
maar ik zou ook één woord kunne
knap
of nee toch maar twee
machtig knap
of nee...
nou ja ik schreef
zo ik zo paard
en ik ben stellig
hou je beregoed
groetjessss, luk
(c) luk paard
my god maar hoe doe je me
helemaal onderuit
plat op me bek
aaaaaaiii'et doet zo'n pijn
net nu de lente uit me leve lijkt
de zon verschole
waar
waar
net nu blijf jij dat nijlpaard roepe
terwijl'k dacht...
nou ja dat'k zo kwam opdrave meteen
en dat'k riep kusse kusse altijd kusse
en dat ik'n bord voor me kop droeg
nou ja en net dan
oh jij vamp jij bitch zo ongemeen
(and i like it damned)
hoe moet ik nu de dag door
en die zes bloedjes van kindere
waarvan ik weet heb
en al die and're
waar'k geen besef van heb
hoe moet'k nu alles op'n rijtje
vandaag vrijdag de dertiende
dat je me zo...
paard languit
en de trane uit me body gutsend
'et is de hel hier hoor je
de kindere door'et dolle heen
'n vrouw die zich geen blijf weet
omdat alles uit de hand loopt
en ik nog gekker dan anders
asof'k ze nog nie genoeg leed berokkende
met al die meide die'k bezwangerde
wat doe je me toch
net vandaag
eet as je honger hebt
en anders ook
en altijd kusse
ik riep'et je nog
en jij altijd nijlpaard
(c) luk paard
ik riep je nog dat je ete moest
as je honger had
en anders ook
en altijd kusse
altijd kusse overal
ik droeg'et op'n bord
voor me kop
'et was alles voor de liefde toch
maar net nu as de lente weg
de zon verschole ergens
haal je me met'n ruk onderuit
'n godverdomde f*cking ruk
asof je nooit wat
dat'k zo'n boerenlul
die met je kut wat aanmodderde
terwijl alles aan me
net zoas'et echte lente zou
of zomer
ja net as de zomer
de kilos zweet die'k gutste
asof zwoege van geen tel
en dat omdat je honger had
ik riep'et je nog
eet dan as je honger hebt
en anders ook
en altijd kusse
stond op'et bord
voor me kop
wist ik veel dat'et vandaag
vrijdag is
de dertiende
(c) luk paard
ik hoorde je ergens
waar'k voorheen nooit was
je speelde me
ik ging zachtjes
'et werd'n andere wereld
en nog es en nog es
ik vroeg me af of dit nu was
maar wist geen antwoord
en ging
door wolke voortgedrage
en warme regendruppels strooiend
ik vroeg me niks meer
jij speelde vingers lang
ze streelde
ik ging
d'r ginge poorte wijd
ik zag zoveel om op te noeme
ik noemde niks
en wandelde opeens over zacht
rimpelend water
ik ging lope
'n zacht briesje gleed over
me blote bast
ik werd week
ging verder
'et werd'n nieuwe wereld
nog es en nog es
jij speelde
streelde vingers lang
ik ging
op jou gedrage
jij speelde
ik ging tot op'et einde
en lag aan je neer
ik vroeg je
aan en elk mooi lied
komt ook'n einde
zei je toen'k trane liet
(c) luk paard
ik zeg nie dat je van mij
maar ze gave hande
om te drage
terwijl ik
ik slechts'n touwtje miste
om me binne te hale
nog'n keertje
as'k wankel stond op de rand
van me bestaan
ik heb me altijd behendig gewete
met valle en opstaan
ze zoude wete niks te moete vreze
en toch liet'k altijd wat
in emmers met doekjes
waarin kindjes werde weggegooid
maar ze droege me
en ik zag in handpalme
nooit'n spiegel
nee ze droege me
altijd weer die hande
(c) luk paard
de handdoek in de ring gegooid
'n strijd gestrede die verlore is
op voorhand al lang was
'n strijd met mezelf
en ik en ik alleen'et slachtoffer
dat'k ooit toch geen zin meer
al'et schrijve schrijve late
voor wat'et is geweest
'n wereldje
eng en van mezelf
slechts van mezelf
geen verder woord nog zal
bratwurst hoor'k iemand roepe
'n dichter
aan'n and're dichter
bratwurst
zo zal'et me allemaal weze
zij strijde om wat woorde
'n woordje
'n puntje
wat regeltjes
bratwurst
en nu pleeg'k plagiaat
steel'n woord dat van de wereld
ooit zoude't hele zinne kunne
nu is'et me slechts bratwurst
en ze roepe verder
doen wat aan de wereld
'un wereld is de mijne nie
ze zijn dichter
en ik heb nooit'n naam gehad
nooit heb'k de lezers
de toevallige passante
nooit heb'k ze voor mezelf
we deelde wat
we hadde heelwat verschil
ik bleef geen naam hebbe
en zo zal ooit'et einde
as'n kroniek
'n aangekondigde dood
'n sterve eerst
met al de pijn en leed
de zwakte vooral
'n mannetje slechts bestaande
uit zovele drome
'et is allemaal rock'n roll
en zo zal'et einde
dood paard
geen woorde meer aan vuil
geen krabbel geen letter
geen flard
bratwurst
en dat ze vrete
tot op is op
ik had toch nooit'n naam
(c) luk paard