nu te hore en zien via http://www.poezie.tv/video/197317-cut-meer-dan-ooit.html
en ik had dood kunne zijn
voorbije nacht
of gek
zie je alles aan'n touwtje
zijde
ik hing zo mooi
en honderde schare om te knippe
dat is geen toeval
it's the blues
ik leef
strong as a horse
en meer dan ooit
(c) luk paard
it's a dream
dat'k ooit had gedacht
om door'et leve te moete
as'n soort van invalide
nou ja as'n invalide
tout court
ik had geen besef hoe...
de wendinge in'et leve
en hoe die zo plotseling
onaangekondigd
onverwacht
nooit vermoed
whatever
maar dat ze je grijpe
in'n wurggreep houde
en dat'r geen afkloppe is
nee dat de greep zich integendeel
vaster en vaster zet
tot je snakke moet
en niemand die eigenlijk wat ziet
nee zelfs in me engste drome
was'k toch nog steeds de overlever
'et mannetje dat as'n kat...
steeds op de pootjes weet je wel
oh hoeveel harder kan de werkelijkheid
dan elke droom
en zo moet'et verder nu
net asof'k over'n touwtje loop
'n slap touwtje
waarop je armenzwaaiend
wankelend
overhellend
over en weer moet stappe
heen en terug heen en terug heen en terug
en dat je zomaar valle kan
naar links
de dieperik in
of naar rechts
rechts waar'et vroegere leve wacht
waar'et mannetje heerst
'et zou zomaar'n keuze kunne
links of rechts
ik zou voor rechts gaan
goddomme ik zou
rechts
en alles goed opnieuw
maar d'r is geen valle naar rechts
geen sprong
geen duik
hoe'k ook poog
naar rechts is nie mogelijk
'et is asof'r zo'n onzichtbaar net hangt
dat mocht'k al es'n poging wage
met teruggooit
op'et touwtje
waar'k dan heftig moet probere
om overeind te blijve
nee en zeker nie naar links
zo eenvoudig as'et lijkt
zo onmogelijk is'et
die wijsheid is me door de strot geramd
nee ik ben aangeweze op balancere
met links van me de gapende afgrond
met alleen maar naast mij
'n gapende afgrond
hoe kon'et ooit gedacht
dat'k na vijftien minute op de bühne
al op ben
dat'k na de koffiezet
al moe ben
dat'k soms na niks
al wrak ben
dat'k wrak ben al de tijd
dat'k op ben
dat'k moe
en al de tijd
dat'k verder gaan moet
zonder de planne te ontvouwe
zonder de drome na te jage
zonder perspectief
tenzij...
blijve balancere
om toch maar nie naar links
waar me dinge wachte
die'k nu zelfs na al dat wete
as me grootste angst zie
'n laatste daad as'n ontsnapping
die geen vrijheid brengt
'n daad die niks meer
zelfs geen balancere
(c) luk paard
wat as lelijke tentakels
je dreige te pakke
en naar de strot klauwe
asof'et niks is
en je lot bezegeld lijkt
wat as'r weinig tege in te brenge valt
de doemkleure nog dieper donker
dan onpeilbaar zwart geworde
asof alles nog slechts aarde is
zwaar en zuigend
en ik'n vlekje
doordronge door'et slechte
de pijn en vies bloed
tot alles wegtrekt
zo ook'et leve
wat as ook geen schrijve meer kan
en op is op staccato door je kop dreunt
wat vlek
wat donker
wat nagels in vel
'n woord nog
gesmoord
en alles wegglijdt
de aarde in
diep en dieper
en nergens hande die nog grijpe
zo glipt'n leve
de blubber in
waar niks nog kleurt en geurt
zo valt adem stil
en worde nog slechts
onbeduidende woorde gedacht
as de laatste halm
maar zonder hoop
d'r is niemand die hoort
en toch
nog een keer wat lucht
adem
in
uit
en ik met getrokke gelaat
'n gebroke blik
de drome voorbijgehold
as'n blind paard
met ope mond
blub
blub
blub
de blubber in
en geen woord dat rest
laat staan
wat ik
(c) luk paard
(te zien en hore via poëzie televisie: http://www.poezie.tv/video/195648-datk-me-beest-kan-en-je-liefde-noem.html )
moet'k je op hande drage
en steeds maar warme adem in je hals
of sleep'k je beter achter me aan
zodat je overal me spoor
dat'k je naar me toe haal
en nuttig naar believe
me hakke plant op zachte plekke
zodat je me tekens draagt
altijd en overal
wat dacht je anders
dat leve altijd zoetig is
en'r niks anders op de wereld
dat'et allemaal zo mooi
alles zo geurig
tot'et me weerzin wekt
en'k je liever nog afgooi
dan'et blok aan me been
nee ik heb liever dat je stinkt
en je de ziel uitschreeuwt
zodat'k me beest kan voele
en jij willoos'n prooi
die ik sleur en onder me door
asof je me leve bent
me liever dan de dood
en dat'k je toch liefde noem
(c) luk paard
( a.moonen is dood leve a.moonen )...en jij la bella italia
ik dank je uit volle borst
jij la bella italia
tevens vancouver ladie
(what's in a name)
oh drambwi
oh drambwi
my kingdom voor'n drambwi
met jou
en'n bloem in je haar
en onder je arme
tusse je borste
in je navel
wherever
en ik zeg je ik zal je stengele
tot ongekende hoogtes
wil'k maar zegge
ik heb'r zin in
spass muss sein zong frau hagen
en zij is me favoriete dametje
al vele jare
ik dank je
voor je bezorgdheid ook
ja de honde doen'et goed
ik ben nog steeds stellig
dat ze bijte indien nodig
whraaafffff
en de kippetjes...
oh my ladies
ze doen de pasjes nog steeds
eentje vooruit
schuin rechts
en dan slepend over de grond
opnieuw naar achtere
beide voetjes
one step beyond
die stijl
eentje vooruit twee achteruit
that little dance
ze zijn keie hoor
net as gijs ter haar
de blauwe reus de kei van utrecht
uit powezie gehouwe
my god en ied're dag'n vers eitje
weet je...
dàt geheim
dr.albert hoffmann
de grondlegger van de lsd
nou ie is honderd en een
en kauwt ied're ochtend nog steeds
'n kakelvers eitje naar binne
kun je nagaan
toch
dus alles loopt naar believe
de trein op'et spoor
tut-tuuuuuuuut
nou ja ik blijf wankel
en de laatste weke steeds meer
ik heb zo'n zin om op te trede
hier en daar
maar...
op dit ogenblik ben'k genoopt tot
zitte blijve
nou ja paard op weg naar de slachtbank
zoiets
yes
zo is de wending in'et leve
vaak verrassend
ach al hoef je nie...
dàt ergste zit'r nog nie aan te kome
maar...
zo'n boekje
de koste minimaal
tweedehands papier
en dan'n cedee
met band
rock'n roll
the wild romance
gus genser
ivo severijns
david hollestelle jr
en nog'n toetsenist
'n prachtig kippetje of zoiets
hèhè
nou ja dat dringt wel
ik moet toch nog de boer op kunne
ter promotie en ter vermaak
oh my god
ik ben zo wankel meid
zo wankel
en me hoofd op knalle hoor
al die planne nog
maar ik zit aan de grond
'n schim nog
goddomme
dat'k zo nauw ben verbonde met herman
the brood
ik heb'et altijd al gewete
sinds me dertiende
drie en veertig ben'k nu
dat geestesgenoot zijn
dat pure ongebreidelde
de drive en energie
de gekte
waanzin soms
en dan soft and gentle
'n man met'n hart
oh my god
hoe kan'k nog verder nu
je moet ze aanroepe hoor
bart chabot
en julius deelder
ze moete weet krijge van me bestaan
de toenadering moet'n feit
nu
net voor'k tenonder ga
zie je die sfeer
ach ik moet nog wat schrijve toch
enk'le zinnetjes powezie
en and're nie
maar altijd uit de kunst toch
en behendig
ja met de honde en de kippetjes gaat'et prima
maar ik...
de toekomst hangt as'n zwaard van damocles bove me kop
help me out
help me out please
en ja a.moonen
is dood
my god
toen'k die kerel zo'n dikke twintig jare gelede zag...
nou ja in een ruk werd de term psychose me glashelder
kijk
dat ie verder mag
dààr waar ie nu is
a.moonen
is dood
leve a.moonen
en jou kus'k
hier en nu
'n goeie nacht
(c) luk paard
(notes by the picture, dedicated to jet)
ik geef me over weet je
je ontwapend me héééééélemaal
zo'n smile
super!
en hoe zou ik aan dàt wijntje
nippe
me lippe zachtjes aan'et glas
de smaak proeve
en hoe'k intusse kijke zou
my god jet
ik zou je jetje noeme
en nippe asof'et kostbaar
ik zou je meer nog wete
'n prachtige dame
met stijl
zo zwart i like it
de hare en de bril
you rock
en om van te snoepe
nee nippe
asof'et kostbaar
en dàt'et kostbaar is
(c) luk paard
kan'et leve nog zwaarder om drage
as je lichaam nie alleen van jou is
maar dat'et moet gedeeld
in angst en pijn
en dat je altijd geve moet
aan iemand die nie gewete mag
omdat je van'em uit vlees en bloed
en altijd van'em zal
dat'et je verscheurt
hoeveel is dat leve dan nog leve
dag na dag al die jare
dat al de nachte je nog donkerder
en'r geen licht meer lijkt te kunne schijne
dat'r geen toekomst maar alleen verlede
dat jezelf alsmaar lichter
tot'r nauwelijks nog lichaam
en'r slechts wat ziel is
fel bekrast
en dat alles steeds zwaarder
zodat ied'reen zien kan
dat'et leve je ondragelijk is
maar niemand die echt weet
en je enkel'n lichaam
dat geen lichaam meer is
en geen leve meer voor jou
dat dan eindelijk jij jezelf
en geen lichaam meer te wete
(c) luk paard
zo zal'k je luistere
wat woordjes tot powezie
de woorde dansend tot liedjes
jij de powezie gezonge
en met zachte vingers
de gitaar as'n geliefde
of de piano
hoe je die ook beroere kan
dat je zo drome kan
en ik
dat'k je naam fluistere zal
(c) luk paard
kan'n wereld meer deine
dan'n gewaad dat opwaait
in wat stof met kleure
en dat wind in elke richting
zoveel en zoveel mense
met maskers om af te legge
zijn'r dan geen drome meer
waait alles zomaar over
kan'n hoofddoek beter
dan doekjes voor'et bloede
en wie spreekt'r nog
wie vertelt'r iets
van steen tot gruis en stof
en hande die spore late
vingers die late glippe
en wie zal'r luistere
hoeft'r nog waarheid
as alles al geschreve
de kettinge vastgeklonke
de beul'n beul met hande vol
dat ied'reen tusse al'et gelijk
kan de wereld nog los
is'r wat taal van begrijpe
(c) luk paard
ik ben'r aan voorbij hoor
aan'et emotionele gedoe
geen jichtscheut die me nope kan
tot ruimdenkend medeleve
of'et hebbe van enige brede kijk op zake
tevens nooit meer te paaie voor
enige vorm van verzoening
vanaf nu zweer'k bij de bullshit
as de algemene waarheid
de doekjes voor'et bloede
whatever
scheisse mann
scheisse
en de psychose as handelsmerk
gewoon huidje afgooie
kindjes make
en dan de boel onderschijte
tege't geouwehoer
vrouwtje aan de haard
en de dametjes...
meedogenloos vreemdgaan weet je wel
en'n waaier aan mooie woordjes
je moet'r toch uit kunne kome
scheisse mann
scheisse
en voor je't weet heb je die kop
noeme ze je doktor met aanzien
en vang je gevoelens in'n doosje
waarop je'n etiketje kleeft
in onleesbaar handschrift
waarna je vrij van enig gevoel
intiemgespoelde vrouwe neukt
nou ja ik heb de toekomst
al es somberder in gezien
(c) luk paard