je roert me nog altijd
zo van hoe we wandelde
bij maanlicht
en jij me adem gaf
ja dat ik nog steeds
aan toen en jij
wat was ik anders
dan voor de liefde
zelfs vandaag nog
met slechts wat leve
om me heen gedrukt
omdat ik verder moet
met wijde oge
en van de liefde blind
luk paard
't zou zo'n dwarrelnacht worde
eentje waarbij alles wit en zilvergrijs
plakjes pluisjes plukjes zacht
tot alles'n grote vlek waarin jij
en ik zoude wentele tot nog slechts één
alles zou mooi en vredig zijn
en we zoude lang en gelukkig leve
zo stond'et aangekondigd
maar'et werd duister en onheil viel
met bakke over ons heen
we ware nooit lelijker
en spuugde gif naar elkaar
trokke onze hare uit
en konde slechts stampvoete
we vloekte tot we trane huilde
en schreeuwde naar elkaar in vreemde tale
tot jij ging lope en ik ook
elk'n andere kant op
jij snauwde nog es bitsig
dat ik geen mens was
je stem sloeg over
en je oge schote vuur
ik schold je nog voor hoer
toen rukte ik me hart uit
en vrat'et op
jij barste in duizend stukke
ik zoog neer
zwart en gebroke
en de wind woei snoeihard
zo is'et gegaan
Luk Paard
ik moet nog blauw
tege de ochtend
nee vandaag geen koffie
geen zoete koek
ik weet jij dacht ik hou
van'et leve en van jou
maar dat is slechts'n droom
en hange aan'n touwtje
met me hoofd omlaag
druipend
de ziel as zwarte vlek
en ik blauw
je hebt me lief zei je
en ik moet vluchte
heb geen hart en ken geen liefde
nou ja ik moet hoognodig...
is'r dan geen dokter in de zaal
ik ben vandaag de vogel
voor de kat
ik moet de straat op
valt veel meer te beleve
ik schrijf maar wat
dit is'n afscheid
dat geen afscheid is
nee ik wil fris en monter
met'n witte neus
en voor de rest mag'k blauw
blauw
blauw
blauw
dit is geen leve
we moete door wat heen
ik zeg'et je
reve is dood
leve reve
en herman sings
it is his way
luk paard
Toelichting:
voor gerard reve en hermanus brood ( topdogs )