zo schrijf'k me
ik wil geen gevoelens kwetse
schrijf slechs uit'et leve
van en door
hoe'et voele kan
hoe ik
ik denk veel
soms ook nie
worstel me door'et leve
al de gedachte
soms hang ik
presteer'k niks
soms ben'k as mens zo prachtig
en vaak deug'k helemaal nie
ben'k nie te geniete
ben'k slechts'n wankel vies ventje
soms denk je me'n parel
en dat'k schitter
maar alles is van'et leve
ik wil ziele beroere
door zelf uit me ziel te pure
de donkerte in mezelf
'et zonnetje soms ook
my god
en zo heb je alle adem
fris en met grote happe
soms hortend en stotend
dat'et meer'n smachte is
versmachte
zodat'et leve bijna verstikt
en zo heb je de dood
hier en elders
dąt zijn de woorde
die sleur'k door'et leve heen
de schoonheid en de deugd
'et liege en bedriege
de vuiligheid die'n mens kan
ik ben nie anders
dan ook mens
zo neem'k de adem
en schrijf
zo ik zo paard
en morge kan'et allemaal anders zijn
is alles over
of net in volle gang
zoas'et leve gaat
en ik besta
(c) luk paard
Stuur door
Dit is niet OK