'et moet wat zijn toch
dat jij as door de naald
'n oog waardoor je kruipt
as'n genot recht de aders in
en ied'reen die keek bezweek
jij was'et alles
blind as'n ziende die nie wil
met schouders en hakke
de sloot was nooit te breed
voor jij die ramde
en ploegde in wat aarde kon
ooit poogde je aan diggele
schreef jezelf tot leve
droomde de waarheid
achterhaalde alles van jezelf
je was de heldin
as'n wolf tusse tamme schape
dreef'n menigte uiteen
uitte'n mening
wie nogmaals keek bezweek
hangend aan je lippe
maar wat nu blijkt is'n stoute droom
'et moet allemaal kronkele
onder de hiel die je plant
en nog es
tot je gebeiteld op de plaats
en'r geen stap meer komt
de schape bleite bijte lippe stuk
ze hurke neer en trane
aan je voete ligt wat stof
wat zal'et waaie kunne
(c) luk paard
Stuur door
Dit is niet OK