ben'k nu nog om me hoofd te legge
'et mannetje van weleer
opeens'n halve eeuw vooruit
met rake klappe
'et kan geen toekomst zijn
en zelf was'k overal
maar nergens thuis
ik graaide wat in'et rond
al die tijd altijd nergens
maar overal wat spore
geen toekomst die zich schrijve laat
of ooit geschreve is
ik ben geweest en meer ook nooit
en wat komt is slechts verval
al ingezet met luide trom
enkel dat is me lied
dat'k zing as is'et
op me lijf geschreve
sinds tijde doet alles pijn
en zelfs dat deuntje
sterft langzaam uit
geen trommel die nog roffelt
'et is opeens zo dood
luk paard
Stuur door
Dit is niet OK