't zou zo'n dwarrelnacht worde
eentje waarbij alles wit en zilvergrijs
plakjes pluisjes plukjes zacht
tot alles'n grote vlek waarin jij
en ik zoude wentele tot nog slechts één
alles zou mooi en vredig zijn
en we zoude lang en gelukkig leve
zo stond'et aangekondigd
maar'et werd duister en onheil viel
met bakke over ons heen
we ware nooit lelijker
en spuugde gif naar elkaar
trokke onze hare uit
en konde slechts stampvoete
we vloekte tot we trane huilde
en schreeuwde naar elkaar in vreemde tale
tot jij ging lope en ik ook
elk'n andere kant op
jij snauwde nog es bitsig
dat ik geen mens was
je stem sloeg over
en je oge schote vuur
ik schold je nog voor hoer
toen rukte ik me hart uit
en vrat'et op
jij barste in duizend stukke
ik zoog neer
zwart en gebroke
en de wind woei snoeihard
zo is'et gegaan
Luk Paard
Stuur door
Dit is niet OK