(paardnotes: stand van zake)
vriende van'et paard
vrees niks hoor
ik blijf bestaan
al is'et wankel
en ja de ene keer nog wat meer
zie je ik sleep dat nu al'n drietal jare met me mee
as'n rugzakje
vergroeid met me huid
en'et zit vol met stene
zie je as'n soort dode last
ballast
en dat'k die nie eens afgooie kan
nee ik moet sinds enk'le jare
door heelwat heen
elke dag is'r de pijn
de stijfheid
de vermoeidheid
alles asof'et niks is
en'k heb'r weinig tege in te brenge
ach je kan'et bezien as'n soort monster
in me hele body
en geest uiteindelijk ook
en dat'k dan door'n soort hel moet
of de woestijn
'n woestenij
whatever maar heel erg onaangenaam
nou ja ik pleit voor'n deel schuldig
heb jare lang te weinig gerust
nauwelijks slape
vier a vijf uurtjes was'et maximum
soms hele nachte nie
haha
paard was altijd on the run
de volbloed weet je wel
rusteloos
dag en nacht
tja zelfs me vriende
ook allemaal in de rock'n roll
as muzikante van allerhande bands
nou die moeste zo nu en dan afhake
maar paard die bleef gaan
onvervaard onverschrokke
bijna met'n doodsverachting
'n zestal jare gelede liep'et al es faliekant af
paard twee weke in'et hospitaal
baxters spuite pille
en de goede zorge van de verpleegsters uiteraard
nou ik kwam alles te bove
maar had'et voorval helemaal aan mezelf te danke
nou ja'n foutje weet je wel
effe nie naar me body geluisterd
en dan...
dat'et zo gepiept kan zijn
sindsdien had'k echter van niks last meer
ging opnieuw door alles heen
asof'r nooit iets gebeurd was
nou ja tot nu bijna drie jare gelede
de totale afgang
opeen was paard nog nauwelijks in staat tot stappe
asof ze de tijd'n halve eeuw vooruit hadde gezet
paard'n oud mannetje
wankel en stram en stijf
ik moest goddomme met'n stok gaan
oh en de pijn
nie te harde
ach en aan me beide hande werd'k gevoelloos
en grotendeels verlamd
my god
paniek
paniek
paniek
ik dacht dat'et allemaal gedaan was hoor
me tijd van gaan gekome
ik was tot niks meer in staat
zelfs'et schrijve...
me vingers wilde nie meer
en me geheuge haakte af
'n fatale afloop
dat spookte door me hoofd
nou ja dan ging'et van hospitaal naar hospitaal
universitaire en stedelijke
vrije en and're
sjonge ik ging verschillende kere door de tunnel
scanners
imr en wat je maar kan bedenke
oh wat was'r loos met paard
niemand die'et me kon vertelle
maar goed was'et nie
nou ja uiteindelijk hebbe ze vastgesteld dat'k...
de rek is'r uit zeg maar
ik had te fel en te veel
te lang en te hard
en vooral te weinig gezond
ete en drinke
pille en slikke
en nooit ruste
me body moest in'et rood gaan
lange lange tijd
my god de dokters ware versteld dat'k nog...
ik ben nog danig gespierd en zo
sterk kereltje
uiterlijk
maar ik kon met me lichaam niks meer aanvange
sjonge dat was'n ramp hoor
voor paard de bezige bij
dat ie opeens...
ik moest afhake hoor
en danig
kon nergens meer heen
moest de wereld wat aan me voorbij late gaan
en was genoodzaakt toe te kijke
vanop de zijlijn
as'n kwezel zeg maar
'n kwast
haha
nou ja maar ik bleef bestaan
en besta nog steeds
voorwaar tot nader order
maar ik moet noodgedwonge zuinig zijn
wikke en wege
doordacht omspringe met me energie
dat wat me nog rest
haha
al blijf'k toch de volbloed
tege beter wete in
maar geregeld roept me body halt
fel in de remme gaan staan
nou en dan ga'k effe onderuit hoor
de eeuweling zeg maar
haha
ach alles went zei me moeder steeds
ook dat
ik weet'et nu
al blijft'et wel'n harde noot om krake
ach maar vrees dus niks
ik draaf nog op
schrijve kan'k nog as voorheen
bezete
gedreve
alive and kicking
op'et puntje van me stoel gezete
energie hakkend op de toetse
me tong uit me bek desnoods
maar altijd zo ik zo paard
en optrede...
met mondjesmaat
ik kan nie lang'n podium op
maar as'k optreed
tja dan is'et zoas voorheen
power
ja dat paard je ziel binne knalt hoor
door je body heen
en dat'k je meesleep
je geest op knalle
en soms...
soms soft and gentle
nou ja nou hebbe jullie'n goede kijk op de zaak
maar nogmaals vrees niks
zolang'k schrijf
blijf'k bestaan
goooooood night
en vreet me
(woorde)
luk paard
Stuur door
Dit is niet OK