nou altijd die hare netjes in de plooi
mooie kleding sjieke schoene
en altijd met twee woorde...
nou ja dat ie de toekomst voor zich had
alles wat ie deed...
en ie hoefde maar te glimlache
kon je zo voor smelte hoor
ach'et is beginne verkeerd gaan
toen ie begon te schrijve
en in de muziek ging
ie wou artistiek weet je wel
zo zei ie dat
moeder ik ga in de kunst
en dan die rare vriende
altijd in louche clubs
en die meisjes
hoe die achter'em aan holde
ze brachte ze hoofd...
ach dat kon'k nog allemaal begrijpe
van die meide en zo
maar die rare vriende...
ze zeide dat ze aan de dope ware
en verder niks uitvrate
ja muziek spele en powezie schrijve
asof ze daarmee...
ach had ie maar gewone jonge gebleve
as kind was ie zo voorbeeldig
maar nee d'r hielp geen lieve moedere aan
zelfs'n klap voor ze kop van vader...
ach'et is zonde
maar je zit'r toch maar mee
luk paard
Stuur door
Dit is niet OK