de wuftigheid moet van de powezie
en de krakers van de woorde verdreve
net zoas je'n duivel uit je kamer jaagt
ongemeen hard
'et moet gedaan zijn met de dode taal
de taal die enkel van buite schittert
maar van binne slechts leegte draagt
de taal die geen gevoelens kent
en die toch oge verblind
'et moet gedaan zijn met'et verbloeme
van de waarheid en de wereld voor te stelle
as was'et hier'n paradijs
met alles kleurig en zacht
en arme om ied'reen heen
met helpende hande
druifzoete woorde
en al die kusse die nie eens plakke
'et is de hoogste tijd
voor taal van en doordronge van'et leve
'n taal die bijt in strotte
snijdt in ziele
krast op lijve die snakke
snakke naar wat lelijk is
naar lust en seks en moord
naar vrete van elkaar dag en nacht
'et is de hoogste tijd
voor taal van en doordronge van'et leve
van wat mooi is maar dan echt
van mooie ronde borste of parmantig kleine
van geschore kutte of'n streepje
of wildbehaard
van liefde die door alles heen
van feeste bij de beeste af
zuipe en vrete
van de pooier en de hoer
de wufte zakenman en de minnares
van de man die steelt en bedriegt
van the bitch die manne verslindt
en de brave huisvrouw die droomt
van wilde nachte met vreemde manne
van de gek en de hufter
van'et vlees dat lekker smaakt
en van'et vlees dat rot
van de dope die je sterk maakt
en je laat strompele tot valle
in de goot
'et is de hoogste tijd
dat wat lelijk is lelijk wordt geschreve
en wat mooi is mooi
dat de woorde gutse van'et gevoel
en as'r bloed is dat'et bloedt
wat mooi is gaat immers vanzelf
wel schijne
zo moet'r geschreve
'et is de hoogste tijd
luk paard
Stuur door
Dit is niet OK