“ tot die ene dag “ luk paard
hoelang al is’et
as’n roepende in de woestijn
met de hande op de rug gebonde
en de voete ook gekneveld
geen zin die kan gesproke
omdat woorde worde gesmoord
in trane die rolle
en lucht die te heet
om adem te neme
zodat enkel rauwe klanke
‘et lijkt’n lot om zo te dole
dag na dag
’n leve wegglippend
in’et hete zand
zelfs de ziel lijkt geblakerd zwart
en’et hart verschrompeld droog
d’r loopt alleen nog bloed
om wat te leve
tot die ene dag
© luk paard
Stuur door
Dit is niet OK