Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

zonder titel....naar aanleiding van de busramp (zwitserland/belgie)

 
(de rockdichter):....soms kan'et leve zo onnoemelijk...onbenoemelijk hard gaan...verschrikkelijk....en dan wordt ook de rockdichter stil...erg stil en toch schrijf ik...op me eige manier...voor alle families van de slachtoffers van'et busongeval...22 kindere in de kiem gesmoord! RIP

(zonder titel) luk paard

zovele blije gezichte moete'et zijn geweest
back to home
altijd toch'n verlange
de thuishave waar ze altijd geborge wete
mama papa broer zus oma opa zovele kere
zoveel hechte bande
'et is altijd wel'n gelukkig zijn
om thuis te kome

blije gezichte
hele verhale
spannende verhale
avontuur
zovele kere zovele verhale
zoude verteld

zovele blije gezichte
'n droom
'n echt
'n mooi
zovele jonge levens
alles goed

tot plots...
één moment

drome & verhale
blije gezichte
verlange
één moment
'n klap

en alles plots zo lelijk
zo lelijk echt
onnoemelijk echt
onbenoemelijk

geen verhale meer
geen blije gezichte
niks meer

één moment

knarsend
kriepend
zovele jonge harte
zovele mensenharte
geraakt
gekraakt
met enkel nog
trane die op zovele plekke
weerloos achterblijve

één moment
en

alles
alle leve in staal gewronge
onnoemelijk hard

© luk paard

 Stuur door   Dit is niet OK 

 
 
ik schrijf mezelf zo ik zo paard
en eige me de taal toe...
ik schrijf naar believe straight from the belly en zonder omkijke...ik ben te neme of te late...
freak out it's up to you en ik besta

Favoriete blogs

Links

 

Tags