ik moet jullie wat vertelle
soms heb ik op me hoofd twee hoorntjes
klein en fijn en ook wel scherp
as mense me dan zo zien dan zegge ze
kijk daar is de tweehoorn
de duivelskop of ook gewoon
daar is de duivel
maar mocht ik nu bij toeval
zo'n keertje slechts één hoorntje drage
dan zoude ze me allicht gewoon
de eenhoorn noeme of de hoornkop
maar daar ben ik nie zeker van
want ik draag'r altijd twee
dus late we daarover nu maar zwijge
nou ja zoas'k jullie al eerder zei
ik draag die hoorntjes nie altijd
maar slechts af en toe kortstondig
en vaak nog zonder dat ik'et weet
want'et zijn de mense die me zien
en zegge daar is de duivelskop
die me late wete oh daar zijn
die gekke hoorntjes weer
en ja dan voel ik met me hand
zo heen en weer over me hoofd
en weet nu mag ik duivel zijn
luid lache en boos kijke
want ik ben dan de hoorntjesdrager
de duivelskop en heel gemeen
en weet je wat ik ook nog kan
as ik de tweehoorn ben
dan ben ik sterk en heel gevaarlijk
want as ik me hoofd opricht
de hoorntjes blinkend scherp naar bove
en dan met een flinke haal naar benede toe
me hoofd en hoorntjes tege'n tafel smak
nou dan breek ik die in stukke
terwijl ik schaterlach van pret
en zo zou ik nog meer kunne vertelle
maar daarvoor heb ik nu geen tijd
iemand noemde me daarnet de hoorntjeskop
en dan weet ik dat ik duivel ben
zodus moet ik heel gemeen doen nu
en snel'n tafel vinde en die breke
nee vertelle kan ik nu nie meer
dat doe ik later wel
as ik geen hoorntjes draag
en de mense gewoon zegge
hè daar heb je luk
luk paard
Toelichting:
uit de bloemenveld-reeks ( kinderversie )
Stuur door
Dit is niet OK