ik zie'n naam
as fluistering
veelkleurig lint van sterretjes
ze vulle me hoofd
jouw naam
doorloopt me oge
ooit schitterde ik
nu is alles bloeddoorlope
zijn gedachte as rafels
zijn drome geen drome meer
is écht zo kut
ze zwaaie schimme links
wat rechts
in zwoelrood tot vlekke
asof alles weggewuifd kan
'n ster hakt op me in
ik roep
houvast
hou me vast
hou vast
vlekke worde vege
vege vlekke weg
tergend traag
ik voel me spreke
tege mure op
'n lint omzwachteld me
één lint
jouw naam is weg
geen flard blijft achter
geen ster meer
geen schittering
houvast
hou me
hou me vast
hou vast
ik schreeuw me uit
jouw naam
versmacht
ik blijf alleen
in stukke
en wat je fluistert
wordt gesmoord
in de leegte om me heen
geen naam
geen schittering
maar zwart zo zwartgeblakerd
luk paard
Stuur door
Dit is niet OK