ik schrijf naar jou wat woorde
tijdens'n nacht dat'k pijn zou moete voele
maar ik voel geen pijn
kan'em nie voele wil'em nie voele
omdat je lach zich om me heen spreidt
me vangt as in'n deke
en me heelt as'n medicijn
en ik zou veel meer kunne schrijve
de nacht lang voorbij
omdat'r momente zijn die moge blijve
die ik koestere wil en nie vergete
nooit
d'r is geen pijn maar alleen nog moois
hoe kon ik'et wete dat zo weinig zo veel kan
'n glimlach as'n inkijk op je hart
zo eenvoudig
zelfs'n shaggy doe je asof je'n parel
door je vingers rolt
met de fijne zachte lach as goedkeuring
en dat'k goddomme die sigaret wil zijn
opgerookt langs je mooie lippe
zolang je maar'et laatste stompje
bij jou houdt
zo wil'k je nog schrijve
en kan'k je dag na dag de woorde
asof'k je spreek en kusse zal
en d'r is geen pijn ik kan'em nie voele
met jouw glimlach door me heen
en ik weet dat ik nog veel meer
dat'k zelfs nie hoef te zegge
alleen maar kijke wil
en dan zomaar'n stille kus
zachtjes strelend op je wang
om toch je glimlach
tege me lippe te kunne houde
omdat'r dan geen pijn meer kan gevoeld
luk paard
Toelichting:
opgedrage aan'n mooie dichteres...ik noem ze poppetje
Stuur door
Dit is niet OK