dat'et nie altijd rozengeur
en maneschijn zou zijn
wist ik al van kindsbeen af
toen'k de eerste keer
in gebroke oge keek
hoe onbevange'k ook nog toen
toch voelde ik en me trane rolde
maar iemand fluisterde
en alles zou wel goed kome
zo ging dat toen
en de wereld was opnieuw
'n beetje verder weg
ik mocht nog kind
nog volop van onschuld
en mooie drome
van wat meer leve verstoke
later leerde ik van hoe
van liefde en haat
pijn en leed
van grote mense
zoas ik ook geworde was
met horte en stote al
en alles moest harder
sneller beter vaker
alles moest meer
en grenze werde verlegd
'et mocht zelfs vriendschap koste
of liefde of vertrouwe
en veel te vaak
de wereld draaide en alles van vroeger
bleek slechts'n spel geweest
en verder van geen tel
ik voelde nog steeds
maar was nie meer onbevange
ik wist en deed nu
nu weet ik en voor altijd
ik doe en kijk hoe'et leve gaan kan
loop mee de weg van zovele stappe al
struikel soms en val
sta weer op en wankel nog meer
schop en trap ook en sus me gewete
'et is nie altijd rozengeur en maneschijn
soms spanne we prikkeldraad over pade
grave valkuile voor'n ander
en gaan zelf plat op de bek
bekrasse onze body
en kerve in andermans ziel
de weg van'et leve is zo anders
dan wat as kind werd gedroomd
en de wereld draait maar door
'et is nie anders voor mezelf
luk paard
Toelichting:
zo effe vanuit de ziel...ik overdacht wat leve and i can sing the blues honey ( for you )
Stuur door
Dit is niet OK