hoeveel nog zal'k kunne
doorheen alle pijn
die woordenstroom en drive
dat kicke en behage
soms zacht kabbelend as'n kleine rivier
soms wild en schuimend as'n waterval
soms as'n tsunami dwars door alles
maar zo uit mij top to bottom
hoelang nog as'k weet heb
dat elke keer meer
ook elke keer minder is
maar dat'et me ziel is
ingebakke in me vlees
me bloed
zo ik
en de zin van me bestaan
dat'et de drang is as van'n jonge kerel
op de vooravond van de revolutie
en de nood om telkens de grens wat verder
omdat'k vrijheid wil in doen en late
maar dat zo snel die grens bereikt is
waar'k vroeger handig over kon
nu echter stoppe moet ā la manu militari
en d'r verder niks te overzien valt
kan'k dan nu nog met recht van spreke
mag ik nog wat van de kostbare tijd
is schrijve dan geen luxe
en verder van geen tel
maar wat moet'k anders
as in me hoofd de planne broede
nog steeds
de fantasie nog borrelt
de zin om te leve en te worde
ik nog in de wereld hoor
al heb'k slechts de ziekte
as me vriend
luk paard
Toelichting:
my sickness is my only friend ( notes herman brood )
Stuur door
Dit is niet OK