zulle we nog meer
dat ademe snakke wordt
tot bijna sterve
na al die diepte
en'et verzinke in ons eige vocht
dat'r nog wat bodem kleve kan
op zovele plekjes van jij en ik
tot alles opgesmeurd
en dat je knieë geen kniëe meer zijn
maar streepjes vel op vel
en ik geen man meer zal zijn
zoas jij geen vrouw
geen lijf nog te onderscheide
maar toch ik ben
en jij
tot uiteindelijk wij
nog slechts aroma
en geen bot meer heel
zal ik zo dan met jou
en hoe hard zulle we schreeuwe
dat'r nog wat leve mag
zo uit ons gepuurd
luk paard
Stuur door
Dit is niet OK