“ van eeuwe voorhuid “ luk paard
(uit de reeks: onzinnig en toch kunstig…maar nie besnede)
ze pijpte as’n bezetene zo grondig
zeve keer per dag zeve dage op zeve
en altijd bleef ze roepe
voorhuid
voorhuid
VOORHUID
en geen druppel liet ze lekke
hoe dan ook
al die eeuwe al dat zaad
maar nooit bezwangerd
nee neuke deed ze nie
hoe dan ook
VOORHUID!!
kilometers zijn’r gevrete
gedurende me onsterfelijke bestaan
van over de aarde slepe
en voorhuid groeide af en aan
asof’et niks was
voorhuid sleepte en trok spore
en liet indrukke na
(zo werd ik bezonge)
VOORHUID!!
was’et jaloezie en nijd
geen mens die’et me ooit zegde
terwijl zij maar steeds
oh ze pijpte as’n tang op’n varke soms
maar nee niemand die me ooit wat zegde
en zij met’n mond en lippe
VOORHUID!!!
nog’n kilometer aarde nog’n ruk huid d’r bij
zij was onverstoorbaar
rekte me rukte en trok ze sleurde
alles vakkundig alles met gemak
zoas huid rekbaar kan
VOORHUID!!!
altijd
voorhuid
en slepe en spore late
heel de wereld had’k huid
en ik omzwachtelde me eelt
op voete en knieë op elleboge
zij droeg me nooit
en riep slechts smakkend
smachtend snakkend naar altijd meer
VOORHUID!!!
busladinge vol meide die op me weg kwame
schipladinge ook van toen’k de zeve zeeë overzwom
(water draagt en hield me licht)
tegenliggers allerhande ja paarde en koetse
autoos en trams en treine
verlore gelope ziele en gekke en hufters
alles
alles VOORHUID
ik droeg ze as’n kruis
en zij
slikte alles as zoete koek
ze pijpte as’n bezetene
soms as’n tang op’n varke
zij bleef en week geen centimeter van me vel
VOORHUID!!!
zo duurt’et nu al eeuwe
en nog
en nog
en nog
VOORHUID
VOORHUID
VOORHUID
knettert ze nu en te hier
in me oortjes
terwijl’k me goddomme gewoon
bij’et begin van me bestaan
bij de neus wou late neme
SHIT HAPPENS!
© luk paard (dit is uiteraard geheel autobiografisch en naar volledige waarheid)
Stuur door
Dit is niet OK