Oh cubana
As地 fijnsnijdende machette dooheen弾t groes
Van blauwigbruine stoppels
De helleslag uit地 vuursteen brandde
En ik zag地 maan zich splijte
En wegwervele in duizende stukke
De zon brandde reeds diep
En kwam almaar dichterbij
Tot ze roodgloeiend scheen
Op de toppe
Hebbe we gespurt in地 vel tege vel
Tot alle druppels zweet verdampt
En alles was verschoeiend toen ik
In地 rozig toch op wolke liep
En jij
粗t was de zon die we door ons heen
En met ons wegdroege
Gewasse door me zaad en jouw vocht
Zo donderde
En elk natuurelement losgebarste in jouw diep
Tot alles donker werd en jij nog meer
Ik dronk地 godendrank en vrat地 sigaar op
Wegzakkend in de sofa
ゥ luk paard
Stuur door
Dit is niet OK