(uit de serie: the blues)
de dag glipt door me heen
terwijl'k slechts stare kan
naar'n schim in'n gebroke spiegel
as'n muur rondom mij
teveel al werd'r onder me huid geschove
met altijd maar'n nieuwe leuge
omat'k zo graag de kleure zag
terwijl ik alleen maar grijs diepgrijs
maar drome houde je leve voor
ook al snijdt de waarheid
zo heb'k lere pleisters legge
en altijd verder
ik werd'n jager in gedachte
maar zag nooit hoevele kere al
de strop om me hals werd aangehaald
vandaag zie ik de spore
'n flard in'n lichtflits
'et is de weerspiegeling
'n beetje mens
ik zal net zolang kijke
tot de spiegel geen beeld meer
geen dag meer geen droom
'et leve me helemaal ontglipt
(c) luk paard
Stuur door
Dit is niet OK