" ik besta bij'et moment " luk paard
ik raak op vandaag...glijd weg in'n nietszeggende verlore dag...zo zijn'r nog...ze kome en gaan...soms kome ridders in wit satijn gehuld ze poge me te stele...weg te brenge waar ze me vergete kunne...soms zijn'et slange die zich wentele onder me vel...soms is'et niks en droom ik weg...begeef me naar'et leve waar de geeste leve...de zielebroeders de soulmates en de vele meide as engeltjes met grote borste...ze voede me...de engeltjes lave me as'n kind...ik aan de borste...soms is'et niks en wordt alles grijs tot zwart...en wankel ik me verder op weg naar steeds elders...misschien naar nergens...is'r wel iets waar'k heen kan...zonder geld zonder lach zonder sukses ben je gauw vergete...soms kome d'r elfjes in me kamer en ze strele me ze blaze adem en leve in me ze late me danse...dan kan'k stijge tot ongekende hoogtes en graai naar sterre en naar wie weet'et meisje van me drome...ze drage me op hande ook en hange aan me lippe...soms...soms schijnt de zon me toe maar vandaag raak ik op en zie niemand geen ridders geen slange geen elfjes...zijn'et onzichtbare demone die zich in me nestele...aan me bestaan vrete...me brein uitholle en me alle lust ontneme...zal'k moete strijde met de demone in mezelf...en wie zal'r dan winne of staat'et einde al vast...zal ik altijd verlieze of net winne ik weet'et nie...wie zal me dan nog...wie zal me met de liefde oh liefde omhulle wie zal...dat'k rechtgeveerd kan...'et mannetje op de proppe...zoas'k weleer...toen alles rozengeur en maneschijn...toen'k nog onbezoedeld...nog onbevange...'et lijkt al eeuwe gelede...nu raak ik op as'n oud mannetje...vies...stinkend naar de zelfbevrediging...naar lust die'k nie kan...'et is altijd'n drome tege beter wete in...ik ben 'n niemand...my god kan'k vandaag nog overeind en wat met de nacht ie lijkt me donker te zulle zijn...kan'k dan nog net op de valreep...voor'et grote niets voor'et grote van nie langer nie meer...van geen pijn en geen strijd...van eeuwige liefde misschien of ben'k genoopt nog lang...langer altijd...'et leve te bekijke...te lijde aan me bestaan...of raak ik nog verder op vandaag...glijdt de dag voorbij en zal ie me...zodat nog slechts'n beetje schaduw blijft...vooraleer ook die vervaagt...en ik vergete of zal'r toch die drive...the spirit...'n soort van overlevingsdrang...oerkracht...en dat'k zal begiftigd met'n grote dosis energie...wie weet wie weet maar vandaag raak ik op...zo is'et gevoel...ik besta bij'et moment@in me broodhoekje
Stuur door
Dit is niet OK