wat gekkigheid maar wel behendig toch...en met allure ja zelfs met enige diepgang
‘et blijkt allemaal kut weet je wel
zovele emmers al
en die zee blijft maar groter en groter worde
drage man drage riepe ze in koor
terwijl’et hoongelach nie uit de lucht was
my god die verdekselse rekels toch
ik kon nog net voldoende
zwoege was’et met weinig adem
stappe die ik telkens door de knieë ging
zakke
zakke
zakke
door de knieë gaan
dieper
stappe
dieper
almaar dieper
zakke
en zij steeds drage man drage
emmers vol
‘et blijft kut
nat zand
en die wind om me heen
jagend
blazend
huilend
hoeveel
ja hoeveel meide ware d’r zo al verdwene
met’un lange hare
die zo mooi zwierde
gone with the wind
‘et deuntje spookte door me hoofd
al die dage en nachte
todat ik niemand meer zag
behalve die rekels
was ik dan toch de wereldvreemde
drage man drage
drage riep ze oh man
ze schroomde zich om niks
en raapte losse hare op
ze rookte ze as turke
ik plengde trane
droeg alsnog dapper
me gebroke hart
en was allang opnieuw op weg
met nog’n emmer
nog dieper
nog zakke
de zee was nog groter geworde
dage en nachte
zovele kere door de jare heen
tot ik nog alleen en ik alleen
ik bleef stappe
zakke
dieper
‘et blijft kut emmers drage
© luk paard
(live te hore voele...blog hieronder)
Stuur door
Dit is niet OK