je moet me zien zitte
ik word gek liefje
gek van jou
en mezelf
lippe verbete opgetrokke
en schuim met vlokke uit de mond
'n waterval aan woorde uit de strot
zo krijg je de ziel uitgepuurd
de losgeslage trein op doorgeroeste rails
asof'r doodsverachting speelt
my god
maar wat blijf jij mooi
ook nu ze voor de zoveelste keer'n kind doorheen je kut getrokke hebbe
en toch ben ik slechts'n dichter
die rusteloos moet
maar eerst ben'k van de liefde nog
tot in alle hoeke
pas dan zal'k jou schrijve
en desnoods bezinge
van hoe ik gek werd
terwijl jij nog altijd mooier
ja zo heb'k lief
en wil zelfs vader zijn
kind na kind
my god liefje
je moet me zien zitte
zo uit elkaar
gerafeld
en altijd vreemder
luk paard
Stuur door
Dit is niet OK