" 'et zou me pijn bespare "
nou zo gaat'et altijd
dat verdomde leventje
dat leventje dat'k zo vaak verdom
en waar nie aan te ontsnappe valt
al van bij'et wakker worde
terwijl je ure hebt verdoemd
verdomd verlore
slape is dood zijn
'n beetje toch
oh hoe wens'k me aan één ruk
zonder slaap me leve leide
en dan pats
gedaan
die sfeer...nooit slape
nooit hoeve wakker te worde
wakker worde is pijnlijk
altijd opnieuw die verdekselse realiteit in dag na dag
slape en wakker
i can't handle it dit leventje hier
's ochtends begint'et al met naakte tene
waarlangs de dag naar binne sluipt
asof'k dat gevraagd zou hebbe
en zo doordringt ie je body
moet je wel ja ben je klaarwakker opeens
te klaar
te wakker
de dag de dag
en wat dan...
terwijl'k nog maar in de emmers kijk
met al die gebroke...
ziele die'k al heb verwoest
liefdes met de harte
de tande...
ik heb'r drie in porselein
wens me alle tande zo van waarde
ja dat'k zo van waarde ben
'et mannetje met de porseleine tande
zo door'et leve
ied'reen die me toelacht
maar ik heb'r nie om gevraagd
ja dat'k dit leve uitkots
me tene 's morgens krom
om de dag nie toe te late
maar'et...
de wereld draait door
ik moet mee as de gek
rondje na rondje
terwijl'k enkel maar...
ik schrijf toch
en doe de tekeningetjes
schilderingetjes
tekste
de rock'n roll
waar niemand zit op te wachte
de rekels en de hufters
kolerelijers armoezaaiers
de losers
niemand zit'r op te wachte
en toch sluipt de dag naar binne
moet'k daar as'n kreupele doorheen
my god wanneer houdt'et op
moet'k nie meer slape
moet'k nie meer wakker
'et zou me pijn bespare
luk paard | 19 juni 2009
Toelichting:
wat lijntjes uit'et blauwe boek van dag tot dag
Stuur door
Dit is niet OK