tot overmaat van ramp oh god
en'et ging maar door
zeve ure zeve dage
zeve weke
zeve vette jare
't gekende ritueel
hijgend kwijlend
schuim op ze bek
schurkend en schurend
'et scrotum tot bloedens toe
tege de vieze stijve lakens aan
over en weer en op en neer
in'n poging zichzelf'n bestaan
aan te mete dat geen mens of hond
geen scharrelhond noch kut
wenste te wete of te kenne
oh god
oh god
dat'et leve zo kon zijn
en dat ie alles anders had gewenst
bijvoorbeeld dat ie'n vermaard professor was
of'n aanbede popidool
of'n succesvolle casanvoa
of...
desnoods'n hulpbehoevende gek
maar nee
zelfs dąt laatste nie
nee zelfs geen schrijver
geen dichter
nee zelfs geen godverdomde recensent
oh god oh god
niks leek'em gegund
en ie kwam nog'n keertje
zonder kreune zonder steune
geen kick gaf ie
die zaligheid was ie reeds lang voorbij
nam slechts 'n kleenexje
uit routine
depte ze lul en bloedend scrotum
maar d'r was geen beginne aan
de wond was rottend
tot overmaat van ramp
oh god
oh god
oh god
en ie ging verder
zeve ure
zeve dage
zeve weke
zeve magere jare
of was'et opnieuw al...
zeve vette jare
goddomme ie had geen besef
zelfs dąt
werd'em nie meer gegund
oh god
oh god
oh god
(c) luk paard
Stuur door
Dit is niet OK