ik weet nie hoe'et nog meer
al die bezieling die'k je zond
the good vibes powered by the horse
en al die flarde ziel
alles zo uit me gepuurd
en dat'k me zelf op de knieë zakte
helemaal uitgeteld
'et rukt allemaal aan me body
me hele bestaan in'et teke van
'et driehonderd procent mannetje
en nog is'et nooit genoeg
'et rukt en altijd meer
ik ben
geduld luk zei ze geduld
me moeder is altijd'n goed mens geweest
geduld luk en alles op ze tijd
helaas is geduld nooit
me sterkste troef geweest
en zal'et dat allicht nooit zijn
ik weet nie hoe'et nog meer
en voor hoelang
de wereld draait op volle toere
en ik hap in'et leve
grote brokke zonder slikke
ik hap en bijt en hap en bijt
en laat wat kruimels
ik strooi ze om me heen
ook voor jou ja ook voor jou
omdat'k altijd toch wil deuge
dat'k dele wil
en'et spoor om me te kunne volge
al moet je op de adem trappe
ik mors'et leve met veel graagte
ook voor jou
maar hoelang nog
hoeveel nog voor'et over is
en ik altijd al verder
tot te ver van jou
ik had misschien bijzonder kunne zijn
en wie weet kan ik dat nog
of ben'k toch slechts'et mannetje
van de truukjes
en tel jij alleen nog kruimels
omdat'k te ver al
veel te ver van jou
en geen spoor om nog te volge
(c) luk paard
Stuur door
Dit is niet OK