bedankje aan'n dichteres (voor A)
ga me nog es zo vreemd
dat jij blad na blad
zo opgemerkt
en ik
geen vreemde meer
ja late we vreemder gaan
altijd maar vreemder
tot we kiloos zweet
hèhè
jouw bundel
dat'k nog weet toch
en ik lever strijd hier
verwoed hoor
maar de griep is hardnekkig
ze glipt en glibbert
ze slurpt me leve
en dwingt me op de knietjes
doch
ik blijf bestaan
en ben straks terug
as de volbloed op de renbaan
oh en dan moet'et zomere
dan doen we
de vreemde gang
vreemdgaan
whatever
maar wij doen
en alles plakkerig
nee geen koorts
maar lekker heet
(haha)
oh leve oh gang
leve de vreemde gang
zo jij nog dichter
dichteres en ik
geen koorts
geen griep
slechts hormone
die we late giere
nou ja...
deze lijntjes paard
as bedankingkje voor de beterschap
van jou tot mij
hou je beregoed
en nogmaals thanks voor de woordjes
luk
Stuur door
Dit is niet OK