" door de trane zag ik mooi " luk paard
dat'k me zo verhakkeld wist
en dolend as'n blind paard
ik voelde geen stappe meer
ging taste maar vond niks
en ging maar altijd verder
op ademstote stuitend
zo had'k me nooit gekend
maar wist nu meer al
dan al die jare
en zo zou ik tone
me naakte ziel en hart
ik droeg ze voor me
en bood ze aan
gedrenkt in trane
en ik weet nu dat puur
altijd puur is
en zo zal blijve
zoas jij ook bent
wat wij wete nu nog meer
en dat nie altijd van rozegeur en maneschijn
maar ook door trane toekomst schijne kan
en opeens wist ik jou mooi opnieuw
zo mooi as mens'n mens kan zijn
en weet ik dat ik houde kan
(c)
luk paard
Stuur door
Dit is niet OK