'k weet me vaak geen mens
in deze wereld
weet me alles
weet me niks
gevoelloos
puur
warm en ijzig koud
'et is'n hoofd op hol
draaie
draaie
op volle toere
soms
asof'k hang
koudweg
levenloos blauw
geen mens
'et is me hoofd op hol
beresterk
de volbloed op de renbaan
klaar om te winne
en zo opeens
just born to lose
ik kijk nooit om
trap op schoonheid
vermorzel moois
'n heen en weer
en denk alleen
ik wil vooruit
geen mens blijk ik
alleen me huid die gloeit
vanbinne is alles zwart
me hart verschroeid reeds lang
ik wil vooruit
trek spore die'k nooit meer zie
laat vlekke as'n troost
en'n misplaatste blijk
van medeleve
voor zij die...
wie me liefheeft
wie me liefde heeft
wie me geeft van mens
tot ik
'et is allemaal liefde
maar ik geen mens
op deze wereld
omdat'k nie kan drage
van alles wat in'n hart
ik wil vooruit
en kijk nie om
zo ben ik en zing
never be clever
'n kind ben'k wel geweest
'n kind meer nie
zoas'k nog kan zijn
bij vlage
onbevange
blij
spontaan
puur
kinderlijk naief
meer nie
dan altijd minder
van deze wereld
geen mens weeral
en zo draait'et leve door
me hoofd op hol
'n heen en weer
'n schudde
'n beve
met soms'n streve
en soms
niks
alleen maar ik
alleen
maar
ik
'n driehonderd procent mannetje
want as'k ete wil dan vreet'k
en of'et brood is of de liefde
'et wordt allemaal verscheurd
en ik kijk nooit om
zo tref'k me vaak
geen mens van deze wereld
weet me alles weet me niks
heb geen ziel heb geen warmte
barst uit me vel
schrompel weg
vlucht
sta sterk
zo hap ik in'et leve
terwijl'k sterf
'n dag na dag
'n slepe
'n heen en weer
en ziende blind
ik spaar me nooit
'k mag op
in me spore ligge mense
(c) luk paard
Stuur door
Dit is niet OK