ik wil geen spiegeltje zei je
alleen maar aan'n touwtje
afdale en dan weer op
asof alles rekbaar mag
tot vloeibaar bloed getrokke
uit je hele lijf
en van alle sappe nog'et meeste
die uit je sprankelende kutje
nee je zou nooit
geen spel zonder'n grens
tot alles genekt wat opgewekt was
de bruis van'et leve door je heen
en de kerels bij de vleet
omdat ze altijd maar honger
altijd honger
altijd honger
je kon'et fluistere dat ze geloofde
eat your pie before you die
de woorde klonke as zoete koek
geen man die lag
geen man die hing
geen man die man
geen honger nog
alle begrippe werde rekbaar
ze vrate van zichzelf
gave je zaad
en strooide leve door je heen
je zag nooit in jezelf
altijd honger
altijd honger
meer rekbaar
meer
(c) luk paard
Stuur door
Dit is niet OK