voldaan opgevouwe en weggeborge (luk paard)
zou je me nie es
jij die de woorde kreukele kan
tot ze hitsig door me heen
'n woordje van bestaan
je hoeft niks te vreze
ik ben maar'n poweet
van zwakte gegroeid
tot wie ik ben
'n mannetje
de drome nog altijd
jagend as'n verlope hond
de wonde likkend
ploeterend en blaffend
nog nooit heb'k gebete
waarom zou je nie
nu'et nog allemaal kan
al zijn'r vele scherve
de ziel kan nog stukjes
gelijmd en weer gepuzzeld
jij zou'et zomaar kunne
alvorens ik me helemaal
verpulverd weet
tot kruimels die geen hond
zelfs geen hond meer lust
ik kan nie lang meer
door'et leve heen
vreet nog slechts woordjes
leef nog wat van mondjesmaat
de liefde door wat zinne
mezelf gestreeld
tot rust
wanneer'et slape
wanneer'et slape
door jouw woorde
mooier zal
en ik mag gevonde
voldaan
opgevouwe
en opgeborge
(c) luk paard
Stuur door
Dit is niet OK