'et is lache wanneer de balle
van me lijf geschraapt
en elke ader in vuur
geen velletje nog
dat roept om heelhuids
klooi mar an
want zolang'k me arme zwaai
hoeft'r niks gevreesd
de bure slape toch nooit
ze hebbe mure om te luistere
mij kunne ze gestole
klooi mar an
'et leve kan'n zoetigheid
as je'n mannetje staan kan
soms oeverloos soms lijkt'et op
net dàn kun je't diepst
en alles in'n emmer
zodat van geen ziel meer
nog kan gesproke worde
tot alles opnieuw uitgekotst
'n nieuwe dag
lijkt'n nieuw begin
pas dan
(c) luk paard
Stuur door
Dit is niet OK