'et kan toch nie ied're dag
dat'et schrijve'n feest is
met gulle lachbuie
lachsalvoos en buike schuddend
asof'et alleen maar lente
met'n klare hemel geen wolkje
en overal vogeltjes die fwieperend pare
oh grote liefde nestjes bouwe
en de bloemetjes die stengele
zo mooi groen en de kelkjes vol
dat ze bloeme in geure van alle kleure
of de glimmertjes in de meisjesnavels
en de jonge moeders met'et kroost
dolgelukkig peis en vree
asof je de lente alleen de lente
en over koetjes kalfjes
nee geen slecht woord geen moord
geen lust of oorlog
zoete koek en bakke troost
helpende hande steunende arme
dragende schouders my god
asof'et lente en alleen maar zo
nahnah 'et kan nie ied're dag
dat'et mooie ook es wordt overwoekerd
'n helse aanval van duivelsheid
vies bloed dat door de adere wordt gejaagd
stront die uit je body druipt
'n kut as'n uitgerokke elastiek
kindere die bomme gooie
vrouwe die messe in de rug plante
met'n ongemene haat as kracht
dat levens weggespoeld worde
door drank en onweersbuie storme
dat leve gesmoord in kelders
dat'et nie altijd lente
en alleen maar lente
maar dat'n kut gewoon kut kan
de liefde haat wordt
dat'r goddomme geen liefde meer is
geen toekomst geen lach
geen hand om te geve of te krijge
dat'et schrijve geen pretje is
as je wil bekore en behage
maar dat je soms door harte moet
door de ziel en snijde
nee'et is nie alle dage lente
dat kan geschreve
soms is'r slechts wat van'et leve
'et leve dat nooit lente kent
(c) luk paard
Stuur door
Dit is niet OK