zo lees'k me de woorde
in me gedachte
as uit je pen geschreve reeds
asof je de ziekte
uit me body rampetampt
de héle pleuris
venijn verdwijn
zo slik ik de woorde
as zoete koek medicijn
en hoe'k me verkneukel
nu al asof'et morge is
dat we dààr
in the horse-suite
jij mag nachtzuster
ik plooi me wel
en dat je zalve mag
met al je smeer
en jouw vocht as godendrank
me elixir
tot al me bloed gezuiverd
en ik blauw geaderd
dat je schrijve mag
met heel je lijf
dat'k nu al drome kan
venijn verdwijn
asof'et verhaal door mezelf
gespeeld met jij
en dat'et nu al
dat'k me verkneukel
(c) luk paard
Stuur door
Dit is niet OK