goddomme mense mense lief
wat raast'r allemaal
nu
asof'r niks meer
niks méér raze kan
van kop tot teen
door merg en been
me vlees
me bloed
ik geloof me ziel ook
oh hoe'et allemaal
in'n soort van kolkende golve
tsunamiiiiiiii's
alles onderuit uit me
en toch blijf'k staan
ik voel geen slepe meer
geen sleure
ik voel geen flarde
maar weet me in windels
strak gebonde
kijk om me heen en zie
niks
maar voel adem
adem heet as diepgetrokke peuk
adem die'k brande voel
oh mense mense lief
'et raast'et vlamt en brandt
geurt door me heen
'et kan nie anders of
ik moet geschroeid
en dan opeens
ik geloof
ik geloof diep
in alles wat'k tot nu toe
nooit heb geloofd
in strome door me alles
ik zou wel vader kunne
grootvader
de uitverkore echtgenoot
de gezalfde schoonzoon
lieveling van alle moeders
leuke opa
én uitstekend in bed my god
'n lekker stuk voor alle moeders
alle moeders
alle
zeg maar alle vrouwe
nee ze hoeve zelfs geen kind
ik wil beproeve
en zo dan veredeld
geschrift
geboekstaafd
in de anale
ik geloof ik zei'et al
en ie kwam
as'n klap op de vuurpijl
as geroepe zelfs
dat ie'et ruikt van mijlenver
'n roeping moet'et klinke
'n roeping
en ie kwam
ik zag'em toen'k keek
'et moet ze adem zijn geweest
die'k voelde
ie kwam en sprak
noem'et wijze woorde
noem'et gewoon woorde
'et konde ook klanke zijn geweest
whatever
alles stroomt door me heen
wat zal'n wijsheid
wat zal'n woord
'n klank
meer of minder
dat'et gutst
en ie lei (wat'n mooi woord toch lei)
ie lei ze hand op me hoofd
en alle koorts stroomde naar bove
tot tege me schedelpan
en trok weg
'et moet stoom geweest
hete witte stoom
rook
waar moet ie dat van kenne
waar moet ik lieve mense mense lief
en jullie dan
dat ook dat nog over de mensheid heen
zou paard zou ik zou ik de nieuwe paus
en is'r dan nog plaats
oh lieve mense mense lief
ik geloof diep in alles
wat'k tot nu tot daarnet nie heb geloofd
ik ben bereid me in arme te gooie
me aan voete te werpe
ik ben bereid tot alles en me ziel
ie lei nogmaals ze hand op me hoofd
en ik trok helemaal wit
althans zo voelde dat
dat'k helemaal wit wegtrok
ik stamelde wat
'et ware woorde voorwaar
'n leve in de oogschouw
'n beschouwing
en niks was mooi
en ie nam me bij de hand
troonde me mee
tot aan de afgrond
en daar
dààr benede was alles prachtig
hele levens en ik'n beetje
hele levens afgedaan as geslaagd
en ik'n beetje
maar je moet nie springe zei ie
en ie lei nogmaals
die hand
ik voelde me verlicht
en keek op
zag geen oge zag geen neus geen mond
zag niks dan licht
en ie sprak
daar waar je ziet
is alles nog'et mooist
ik keek naar'em
zoveel licht zo mooi
dat moet'em geweest zijn
de messias zelf
in levende lijve
maar'em zag'k nie meer
ik voelde me voete één worde met de bodem
zag geen teen die nog nagel
ik zag me wortele zoas'n jong plantje
en wist me opeens'n toekomst toebedeeld
ik moet toen zijn neergezege
en heb me oge pas geopend
nu
nu ik geloof
en alles opnieuw gutst
stroomt
knalt
en lieve mense mense lief
dat'et allemaal door me heen
ràààààst
en ik me weet
en meer nog
dat'k sterker zal
bij leve en welzijn
dat'k goddomme zal
ongemeen vruchtbaar
en geen plekje ongemoeid
(c) luk paard
Stuur door
Dit is niet OK